Wszystkie wpisy, których autorem jest Administrator

Marek Bieńczyk

Marek Bieńczyk (1956)
Jest prozaikiem, eseistą, historykiem literatury. Opublikował powieści „Terminal” (1994) i w „Tworki” (1999), a także książki eseistyczne;. „Czarny człowiek” (1991) „Melancholia. O tych co nigdy nie odnajdą straty” (1998), „Oczy Dürera. O melancholii romantycznej” (2002), „Przezroczystość” (2007), „Książkę twarzy” (2011), „Jabłko Olgi, stopy Dawida” (2015). Jest także autorem książek dla dzieci, m.in. „Księcia w cukierni” (2012). Uchodzi za jednego z twórców założycieli polskiej krytyki winiarskiej. Jest autorem dwóch tomów kronik poświęconych winu oraz współautorem pierwszego polskiego przewodnika po winach Europy. Zajmuje się ponadto tłumaczeniami z języka francuskiego, przede wszystkim książek Milana Kundery.
W roku 2012 otrzymał Nagrodę Nike za „Książkę twarzy”. Jest ponadto laureatem Paszportu Polityki, Nagrody im. Władysława Reymonta, Nagrody im. Górskiego i innych.
Jego utwory tłumaczono na angielski, francuski, hiszpański, niemiecki, rosyjski, bułgarski, ukraiński, węgierski.

Ryszard Ćwirlej

Ryszard Ćwirlej skończył socjologię na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Był dziennikarzem w TVP Katowice, a później w TVP Poznań. W latach 2010-2016 był zastępcą Redaktora Naczelnego poznańskiego Radia Merkury. 

Przez krytyków uznawany jest za twórcę nowego gatunku literackiego – „kryminału neomilicyjnego”. Na podstawie swojej powieści „Ręczna robota” napisał 75–cio odcinkowy serial słuchowiskowy, zrealizowany przez Teatr Polskiego Radia dla radiowej Jedynki.

W 2015 roku jego powieść „Błyskawiczna wypłata” otrzymała nagrodę Kryminalnej Piły dla najlepszej miejskiej powieści kryminalnej 2014 roku.

Pięciokrotnie powieści Ryszarda Ćwirleja były nominowane do nagrody ”Wielkiego Kalibru”. W 2017 książka „ Milczenie jest srebrem” otrzymała na Międzynarodowym Festiwalu Kryminału we Wrocławiu nagrodę Czytelników Wielkiego Kalibru.

Dotychczas ukazało się 12 kryminałów autora:
Upiory spacerują nad Wartą
Trzynasty dzień tygodnia
Ręczna robota
Mocne uderzenie
Śmiertelnie poważna sprawa
Błyskawiczna wypłata
Jedyne wyjście,
Śliski interes
Milczenie jest srebrem
Tam ci będzie lepiej,
Tylko umarli wiedzą

Wiesław Ratajczak

Wiesław Ratajczak (1969) – historyk literatury, dr hab., prof. UAM, w latach 2012-2016 kierownik Pracowni Badań nad Tradycją Europejską w Instytucie Filologii Polskiej, badacz kultury polskiej drugiej połowy XIX wieku. Kierownik specjalizacji „Animacja kultury” na studiach licencjackich filologii polskiej. Wykłada także teorię i historię kultury na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
Autor książek: Teodor Tomasz Jeż (Zygmunt Miłkowski) i wiek XIX (Poznań 2006), Słownik motywów literackich (Poznań 2006), Literatura polska XIX wieku (Poznań 2008), Conrad i koniec epoki żaglowców (Poznań 2010). Współredaktor tomów zbiorowych: Poznań Czerwiec 56. Sens pamięci (Poznań 2006), Europejskość i rodzimość. Horyzonty twórczości Józefa Ignacego Kraszewskiego (Poznań 2006), Cóż wiesz o pięknem? Szkice o literaturze, filmie, muzyce i teatrze (Poznań 2007), Norwid – artysta (Poznań 2010), Krasiński i Kraszewski wobec europejskiego romantyzmu i dylematów XIX wieku. W dwustulecie urodzin pisarzy (Poznań 2016), Jarosława Marka Rymkiewicza dialogi z tradycją (Poznań 2016) i in.
Autor artykułów poświęconych polskiej prozie drugiej połowy XIX w., literackiej symbolice religijnej, stereotypom i mitom narodowym w powieściach, a także prac o charakterze metodycznym oraz recenzji literackich i filmowych. Organizator licznych konferencji naukowych. Członek redakcji „Poznańskich Studiów Polonistyczny. Serii Literackiej”.
Autor i współautor scenariuszy filmów dokumentalnych: Rozmowy z ciszą – Bohdan Zadura (1996), Dzieje kultury polskiej (cześć 10, 1997/98), Futuryści, formiści, Nowa Sztuka (1999).

Jakub Małecki

Jakub Małecki
Przyjaźń poddana wielkiej próbie i marzenie, które staje się ciężarem.
Lato 2002 roku. Czekając na powrót rodziców z wielkiego miasta, siedmioletni Szymon układa monety na torach. Nie wie, że jego życie już nigdy nie będzie takie, jak dotychczas.
Kilka dekad wcześniej jego babka, Tośka, wyrusza w podróż, którą zapamięta na zawsze. Wyrwana z bezpiecznego domu dziewczynka trafia do obcego świata, którego zasad musi się nauczyć. Jako dorosła kobieta stanie przed konsekwencją swoich dawnych wyborów.
Losy tych dwojga splatają się w sposób, którego żadne z nich się nie spodziewa. Zmuszeni żyć ze sobą, pomimo różnic, Szymon i Tośka próbują zrozumieć się nawzajem i uwierzyć, że wszystko będzie dobrze.
Strata. Zaczynanie życia od nowa: bez rodziców, bez męża, bez palców, bez domu i bez pomysłu, jak będzie wyglądać nowe. Mozolne wdrapywanie się po kolejnych dniach, w nowych okolicznościach. Wszystko będzie dobrze, powtarzają wokół. Brzmi niczym ulubiona mantra Polaków na skraju. Rdza pozostawia ślad na długo.
Sylwia Chutnik
Brakowało wam polskiej powieści współczesnej, napisanej z naprawdę epickim rozmachem? Oto ona – rozgrywająca się dziś i przedwczoraj, porywająca Rdza autora kultowego już Dygotu.
Piotr Bratkowski, „Newsweek”
http://www.jakubmalecki.pl/
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jakub_Ma%C5%82ecki

Jarosław Mikołajewski

Poeta, tłumacz z języka włoskiego, eseista, reportażysta, autor książek dla dzieci, urodził się w 1960 roku w Warszawie.
Mikołajewski to liryk z Bożej łaski. Nie można przecenić faktu, że oto pojawił się poeta głosu pierwszego, bezpośredniego – w czasie, gdy wiersze w większości piszą grający konwencjami parodyści, ironiści czy „banaliści”. Jeśli poezja jest jakimś „znakiem czasu”, to utwory Mikołajewskiego wskazują na ciągle nie zatartą w nas potrzebę czystości uczuć, może nawet tkliwości. I co ważniejsze – utwory te taką tkliwość rozbudzają, kultywują. Pośród brutalności dzisiejszej to ogromna zaleta.
Po ukazaniu się jego debiutanckiego tomu Zbigniew Herbert napisał:
Wiersze Pana znalazły w moich oczach nie tylko uznanie, ale [we mnie] prawdziwego amatora Pana poezji. Co mnie w nich uderza, to prostota, którą osiąga się zwykle po długich latach błądzenia, niemal przed śmiercią. Tu pewne niebezpieczeństwo zbytniej dosłowności, ale Pan tego – wiedziony przez naszego bożka Apolla – szczęśliwie unika…

Michał Larek

Michał Larek (ur. 1978 w Gryfinie), pisarz, literaturoznawca, wykładowca. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UAM w Poznaniu (Zakład Literatury i Kultury Nowoczesnej).
W 2014 roku wydał „Martwe ciała”, reportaż o Edmundzie Kolanowskim, seryjnym zabójcy z Poznania, a w 2016 roku powieść kryminalną „Mężczyzna w białych butach”, inspirowaną autentyczną historią (obydwie książki we współpracy z Waldemarem Ciszakiem, adwokatem). W sierpniu 2017 roku ukazała się „Furia”, pierwszy tom cyklu kryminalnego zatytułowanego „Dekada”. W 2018 roku wyjdą dwa kolejne, „Na tropie” oraz „Fatum”.

Andrzej Meller

Andrzej Meller, ur. 1976 w Warszawie, reporter wojenny. Z wykształcenia antropolog kultury.
Od 17 roku w drodze. Poza Polską spędził ponad 10 lat. Ostatnie trzy lata mieszkał z żoną w wietnamskiej wiosce rybackiej Mui Ne. Swoje wędrówki rozpoczął od Syberii i rosyjskiego Dalekiego Wschodu, potem przez lata pisał reportaże z Kaukazu, Indii, Iranu, Afganistanu, Sri Lanki, Azji Południowo Wschodniej i arabskiej wiosny w Afryce Północnej. Jest autorem trzech książek reporterskich: „Miraż. Trzy lata w Azji” (reportaże wojenne i lifestylowe), „Zenga Zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki” (o wojnie w Libii i upadku Muammara Kadafiego) oraz najnowszej, bestsellera „Czołem, nie ma hien. Wietnam jakiego nie znacie”. Wydawca (ZNAK) tak napisał o tej książce: „Światowa mekka outsiderów, ludzi szukających schronienia przed prawem i kapitalizmem. Komunistyczne państwo okadzone marihuaną, w którym dobry biznes można zrobić na szkole kitesurfingu albo na domu publicznym. Wietnam to kraj, w którym na powojennych zgliszczach wyrosło mozaikowe, pełne paradoksów społeczeństwo. To tu Wschód spotyka Zachód, socjalistyczna władza brata się z wielkimi koncernami, a syn amerykańskiego żołnierza oddaje serce wietnamskiej prostytutce”. Na Focus TV Meller prowadził program: „Prepersi – gotowi na wszystko” i właśnie o ludziach bojących się różnego rodzaju klęsk, wojen, kryzysów, piszę obecnie książkę. Na spotkaniach promujących nową książkę autor chciałby pokazywać slajdy z paru lat w Wietnamie i opowiadać o tamtejszym życiu, ale także poza tym możemy rozmawiać ze słuchaczami o całej Azji, o wojnach itd. Jest też możliwość wystawy.
Nowe propozycje Autora:
1.Na wojnie w Libii pracowałem  miesięcy, aż do upadku Muammara Kaddafiego. O tym konflikcie napisałem książkę „Zenga, zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki.
2.Pokaz z czasu bytności naszej armii w Afganistanie oraz moje samotne włóczęgi po kraju. Slajdy obejmują także Pakistan przez który jeździłem parokrotnie w tym do Afganistanu z Indii. Opowiadam o współczesnej historii tych krajów, o kluczowych postaciach ze świata wojny i polityki, a także o codziennym życiu w tych krajach.
3.Goa, najmniejszy i najbardziej zabawowy stan Indii. Kiedyś Mekka hippisów z całego świata, a do 1961 roku portugalska kolonia. Goa zjeździłem, wielokrotnie wzdłuż i wszerz na motorze i godzinami mogę opowiadać o Arambolu, Anjunie, Palolem i Old Goa.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Meller
http://dziendobry.tvn.pl/wideo,2064,n/orientalny-wietnam-andrzeja-mellera,203562.html
http://www.polskieradio.pl/9/1364/Artykul/1635086,Andrzej-Meller-o-slodko-gorzkim-Wietnamie

Katarzyna Miller

„Męskie sposoby na damskie rozmowy”
W tej książce znani mężczyźni odsłaniają, co im w duszy gra, co ich dręczy i czego nie rozumieją ze świata kobiet.
Pytają: Tomasz Kot, Zbigniew Zamachowski, Michał Olszański, Kamil Lemieszewski, Wojciech Błach, Jakub Przebindowski, Robert Żołędziewski.
Pytają: o sens życia, o miłość, o relacje z kobietami, o lęk przed starością. O Macierzyństwo. Tacierzyństwo. Kłamstwa. Seks. Zdradę. I bardzo są ciekawi konfrontacji tych problemów z kobiecym punktem widzenia.
Odpowiada: Katarzyna Miller, psycholożka, filozofka, psychoterapeutka, publicystka. Od ponad 30 lat prowadzi terapię indywidualną, małżeńską i grupową oraz warsztaty rozwojowe dla kobiet. 
 Nie spinaj się. Nie dąż na siłę do doskonałości. To, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze. Nie uciekaj w świat iluzji. Po niepowodzeniach wstań, otrzep pupę i idź dalej. Polub siebie. Po prostu żyj.
Książka powstała na podstawie materiału filmowego według pomysłu i reżyserii Suzan Giżyńskiej – www.suzan.com.pl

Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie siedemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Wprost”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczno‑filmowe „13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014), zbiór opowieści o Londynie „Londyn. Przewodnik popkulturowy” (2015) i powieść „Wspaniałe życie „ (2016). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011), „Hardboiled” (2015). Właściciel, pomysłodawca i serduszko kulturalnego portalu dzikabanda.pl. W lutym 2016 roku zaczął realizować kulturalny talk-show „Po Bandzie”. Premiera pierwszego odcinka na antenach Polsatu w połowie marca.  
„Wspaniałe życie”
Pijacka gawęda i kryminał noir – zuchwały literacki drink!
Gdy Paweł, pracoholik i alkoholik, traci pracę w wydawnictwie i rzuca go dziewczyna, decyduje się na terapię. Próbując poskładać swój świat, pisze też powieść. Jej bohaterem jest zabójca, który dostał zlecenie na siedem osób. Nie wie, kim są, ale przeczuwa, że wciągnięto go w niezłą aferę.
Czarny humor i dosadny język Wspaniałego życia spodobają się nie tylko miłośnikom Jerofiejewa i Pilcha. 

Agnieszka Walczak-Chojecka

Agnieszka Walczak-Chojecka – jest autorką poczytnych powieści obyczajowych. Pierwszy wiersz ułożyła w wieku… pięciu lat. Później publikowała m. in. w „Poezji” i „Nowym wyrazie”. Pisała słowa piosenek, współpracując m.in. z Piotrem Rubikiem w początkach jego kompozytorskiej kariery. W czasie studiów na Filologii Słowiańskiej UW (w latach: 1986-92) zajmowała się tłumaczeniami literatury z języka serbskiego, którego nauczyła się mieszkając cztery lata w Belgradzie. Współpracowała z Radiem Belgrad i z III programem Polskiego Radia oraz pisała do czasopism muzycznych.
Na kolejne dwadzieścia lat pochłonęła ją praca w biznesie. Zajmowała najwyższe stanowiska – w tym Dyrektora Marketingu, w dużych korporacjach. W połowie 2012 roku zakończyła pracę w korporacji i powróciła do twórczości. Owocem tego są jej powieści „Dziewczyna z Ajutthai” (2 Piętro, grudzień 2013) oraz „Gdy zakwitną poziomki” (Filia, wrzesień 2014).
Więcej informacji na: www.walczak-chojecka.pl

Wojciech Chmielarz

Wojciech Chmielarz (ur. 1984) – dzienni­karz. Publikował m.in. w „Pulsie Biznesu”, „Pressie”, „Nowej Fantastyce” i „Polityce”. Były redaktor naczelny serwisu internetowego niwserwis.pl, zajmującego się tematyką przestępczości zorganizowanej, terroryzmu i bezpieczeństwa międzynarodowego. Jest autorem trzech książek z serii kryminałów o komisarzu Mortce, trzykrotnie nominowanym do Nagrody Wielkiego Kalibru. Nagrodę tę otrzymał w 2015 roku za powieść Przejęcie. W przygotowaniu jest film fabularny na podstawie jego drugiej książki, Farmy lalek
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/podpalacz
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/farma-lalek
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/przejecie
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/wampir
http://czarne.com.pl/katalog/autorzy/wojciech-chmielarz

Magda Skubisz

Magda Skubisz urodziła się w Przemyślu (1978 r.), ukończyła Akademię Muzyczną w Katowicach (Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej, kierunek wokalny). Zawodowo zajmuje się emisją głosu, a także współpracuje z rzeszowskimi teatrami jako konsultant ds. wokalnych. Koncertowała m.in. z Urszulą Dudziak, a jej uczniami byli finaliści Voice of Poland – Arek Kłusowski i Kamil Bijoś.
Jest autorką trzech powieści opowiadających o przemyskich licealistach: ”LO Story” (2008, 2009 – Prószyński i S-ka, 2016 – Videograf) „ Dżus&Dżin” (2009 – Prószyński i S-ka, 2016 – Videograf) i „Chałturnik” (2016 – Videograf). Książki wywołały sporo kontrowersji w rodzinnym mieście; do wydawnictwa dotarł list protestacyjny podpisany przez nauczycieli z byłego liceum autorki, w którym oskarżono ją o szkalowanie dobrego imienia szkoły i „kalanie własnego gniazda”. W roku 2010, z rekomendacji Marka Nowakowskiego, Magda Skubisz znalazła się w gronie dziesięciu polskich autorów nominowanych do Literackiej Nagrody im. Józefa Mackiewicza (powieść „Dżus&dżin”). Angielski scenariusz na podstawie „LO Story”, powstały przy współpracy z firmą producencką AMP Polska w 2013 r., zakwalifikował się do finału „European Film Market/Share Your Slate”.

Monika Piątkowska

Pisarka, biografka, reportażystka i felietonistka, związana przez wiele lat z Gazetą Wyborczą. Zadebiutowała wydaną w 2006 roku w wydawnictwie WAB powieścią „Krakowska żałoba”, będącą wnikliwym studium psychologicznym starzejącego się małżeństwa. W kolejnych latach ukazały się m. in : zbiór opowiadań „Nikczemne historie” (WAB), studium zbrodni i codzienności dwudziestolecia międzywojennego „ Życie przestępcze w przedwojennej Polsce (PWN) oraz wydana w maju 2017 roku skupiona na emocjonalnych aspektach życia pisarza psychobiografia „Bolesław Prus. Śledztwo biograficzne” (ZNAK).
Autorka mówi o sobie: „Moje dwie największe pasje historia i psychologia w pracy literackiej zawsze prowadzą mnie do tego co niewidoczne gołym okiem – do intymnego, skomplikowanego świata pojedynczego człowieka. To tam bije źródło mojej inspiracji. Motto zawodowe, którym się kieruję brzmi „ ale dlaczego?” i odpowiedź na to pytanie od zawsze stanowi sens całego, mojego pisania.

Elżbieta Romanowska

Elżbieta Romanowska- charyzmatyczna aktorka, która zaraża nie tylko śmiechem, ale także podejściem do życia i samej siebie. Zapewnia, że jest wieczną optymistką, która na świat stara się zawsze patrzeć przez różowe okulary. Największą popularność przyniosły jej rola sklepowej Joli w serialu „Ranczo”, Kazanowy w „Pierwszej Miłości” a także udział w programie „Taniec z gwiazdami”. Oglądać ją można także na deskach teatrów, między innymi w sztuce „Lekcje stepowania” w reżyserii Krystyny Jandy. 

Dałam sobie w życiu prawo do bycia nieidealną.

Zbuntowałam się przeciwko tyranii perfekcjonizmu, i to na przekór mitom, które lansują media. Zdecydowałam się żyć według własnych zasad i śmiać się tylko wtedy, gdy mam na to ochotę.
Był czas, że udawałam wiecznie wesołą Elę.
Przychodziłam do pracy i wchodziłam w stan: „a teraz przed państwem uosobienie niekończącej się radości”, bo wydawało mi się, że tego właśnie wszyscy ode mnie oczekują. Teraz nie staram się już być miła na siłę. Gdy jestem zmęczona i w głowie mam jakiś problem, to po prostu jestem uprzejma na tyle, na ile mnie stać. Na pytanie: „Co się dzieje?” odpowiadam zgodnie z prawdą: „Bywało lepiej”. Wybieram złoty środek i nikogo nie oszukuję. Co to za ulga! 
To, co zrobił ze mną taniec, mogę spokojnie nazwać terapią. Do pewnego momentu myślałam, że znam siebie na wylot. Jestem, jaka jestem, mam do siebie dystans, akceptuję to, że jestem trochę większa. Guzik prawda! Każdy z nas ma kompleksy, tylko że one czasem są na wierzchu, a czasem siedzą w człowieku głęboko ukryte. Pamiętam, jak podczas „Tańca z gwiazdami” wylała się na mnie fala hejtu. A ja postanowiłam, że właśnie wszystkim udowodnię, że się nadaję i że będę najlepsza na świecie. Na sali prób cisnęłam bez opamiętania. I nagle stop! Stwierdziłam, że muszę wyjść z sali, bo się psychicznie rozlecę. I wtedy Rafał Maserak powiedział coś, co mnie zatrzymało i zatrzymuje do dziś: „Halo, Elka, ty nie musisz nikomu nic udowadniać”. Dzięki słowom Rafała to straszne napięcie, które w sobie niosłam, nagle uleciało. Stałam się lżejsza. Bliższa sobie.

JERZY MAMCARZ

JERZY MAMCARZ pieśniarz, poeta, kompozytor, członek Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji ZASP, egz. u prof. Aleksandra Bardiniego (1982), Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR (przew. Literackiej Komisji Kwalifikacyjnej), Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (sekcja literacka i kompozytorów), Związku Artystów Wykonawców STOART, Związku Zawodowego Twórców Kultury (członek Zarządu), prezes Stowarzyszenia Warszawska Scena Bardów, absolwent Politechniki Krakowskiej, ur. w 1952 w Mielcu.
Wydał m.in. tom pt. …jeszcze tańczą ogrody (Dom Wydawniczy Bellona) z interpretacjami graficznymi Krzysztofa Litwina, aktora, malarza i grafika Piwnicy pod Baranami, płytę CD (Polskie Nagrania Edition) pod w/w tytułem, nagraną z orkiestrą Zygmunta Kukli. Zrealizował dwa recitale telewizyjne dla TVP2 „Na początku słowa” reż. Marian Ligęza, „Jeszcze skrzydła nam odrosną” reż. Barbara Sałacka. TVP Rzeszów w 2008 roku zrealizowała o nim film dokumentalny w reż. Andrzeja Potockiego.
Reprezentował Program III PR na Festiwalu OIRT Redakcji Rozrywki w Pradze. Wystąpił m.in. z recitalem w ramach Tage der Leichten Musik w radiu Hessischer Rundfunk we Frankfurcie n. Menem. Jego pieśń „Śmieszna lub smutna piosenka o Don Kichotach” przez 9 miesięcy była liderem Listy Przebojów w kategorii Piosenka Literacka w I Programie PR.

Leszek Talko

Pisarz, felietonista, scenarzysta, reporter, fotograf, również kucharz kiedy można. Może tak długo wymieniać.
Przez kilkanaście lat reporter w Gazecie Wyborczej, zdobywca dwóch nagród Grand Press za dziennikarstwo specjalistyczne.
Pod pseudonimem Wiktor Hagen wydał trzy powieści kryminalne których bohaterem jest komisarz Nemhauser – policjant wychowujący bliźniaki i po godzinach gotujący w warszawskiej knajpie.
Wszystkie trafiły do finału nagrody Wielkiego Kalibru za najlepszy polski kryminał.
Jako Leszek Talko napisał kilkanaście książek o dzieciach i dla dzieci (Seria „Dziecko dla początkujących”, seria „Pitu i Kudłata”, poradnik „Pomocy jestem tatą – Jak być dobrym ojcem i nie osiwieć zbyt szybko”, dalszy ciąg „W pustyni i w puszczy” – rozgrywającą się w Indiach powieść „Staś i Nel – zaginiony klejnot Indii”).
Z żoną – Moniką Piątkowską napisał zbiory opowiadań – „Talki z resztą” oraz „Survival” – czyli maniery w epoce facebooka.
Ostatnio wydał „Nastolatek dla początkujących – nie daj się wylogować z ich życia” – przewodnik po wirtualnym świecie w którym zamieszkały nastolatki oraz „Niezwykłe przypadki Kunegundy Paciorek” – powieść przygodowa dla nastolatków z elementami paranormalnymi.
Prowadzi warsztaty i seminaria o dzieciach, internecie, ojcostwie.
Lubi fotografować, opowiadać o duchach, ma zdecydowanie za dużo psów i kotów i nic nie może na to poradzić

Dominik Rutkowski

Dominik Rutkowski. Rocznik ’68. Pisarz i dziennikarz. Przewodnik warszawski. Z wykształcenia prawnik, ale nigdy nie praktykował w tym zawodzie. Był farmerem, redaktorem, doradcą Ministra Edukacji Narodowej ds. epodręczników, pisał scenariusze filmów dokumentalnych. Autor trzech powieści, w których ukazuje wpływ, jaki na szarego człowieka wywiera historia, ta pisana przez wielkie H. Jego bohaterowie targani wichrami dziejów, zmagając się z ciężkimi warunkami, jakie serwuje im los usiłują zachować resztki człowieczeństwa. Ponadto jest autorem napisanej wspólnie z podpułkownikiem Krzysztofem Przepiórką, współtwórcą jednostki GROM pozycji literatury non-fiction Szturman. Odważni żyją, ostrożni trwają.
Jego najnowsza powieść nosi tytuł Zadry. Po jej lekturze historyk Michał Wójcik nadał autorowi nieco żartobliwy przydomek Homera PGR-u. Książka będąca opowieścią o trzech rodzinach zaludniających po II Wojnie Światowej jeden z poniemieckich majątków junkierskich na tak zwanych Ziemiach Odzyskanych, gdzie tworzone jest Państwowe Gospodarstwo Rolne. Mieszkańcami targają konflikty, w dusznej atmosferze rodzi się nienawiść, która prowadzi do koszmarnej tragedii. Jej przyczyny owiane są tajemnicą, która na rozwiązanie musi czekać aż do upadku PGR-u w latach ’90.
O Zadrach Cezary Łazarewicz napisał, że trzymają w napięciu do ostatniej kropki. A następnie dodał: Tu bohaterowie są wymyśleni, ale realia już nie. Wiem bo to o mojej ojczyźnie upadłych PGR-ów, o beznadziei, smutku, zalewającym wszystko alkoholu. (…) Być może i historia mściwych PGR-owskich Capulettich i Montecchich nie jest całkiem zmyślona. A nawet jeśli, to wciąga i nie można się od niej oderwać.
Zadry zostały uhonorowane przez Magazyn Literacki. Książki tytułem powieści miesiąca w kategorii Proza Polska.
Debiutancka powieść Rutkowskiego, Ile kroków do domu, o której Marcin Meller powiedział, że to inteligentna i trzymająca w napięciu chłopacka opowieść. Gotowy scenariusz na film. To luźno inspirowana faktami historia notorycznego uciekiniera z PRL. Chłopaka, który nie godząc się z odmową wydania przez władze paszportu postanawia czmychnąć z Ludowej Ojczyzny przez zieloną granicę. To opowieść o potrzebie i miłości wolności, o poddanej próbie czasu przyjaźni, z siermiężną Polską czasów Gomółki i Gierka w tle.
Pozostał gniew. 1945 rok, przełom kwietnia i maja. Pomorze Zachodnie. Ziemia podbita przez hordy czerwonoarmistów, ziemia niczyja, na której rozsiada się enkawudowska komendantura, trzymając okolicę w stalowym uścisku. Wylęknieni dotychczasowi mieszkańcy, zagubieni polscy osadnicy i żądni rewanżu zwycięzcy. Chaos, pogrzebane normy etyczne i paląca potrzeba powrotu do normalności. W tym piekle pojawia się główny bohater, Julek, chłopak z Wileńszczyzny, którego radziecki komendant zatrudnia w charakterze tłumacza.
Książce Magazyn Literacki. Książki przyznał tytuł powieści grudnia 2013 w kategorii Proza polska.

Marcin Kozioł

Marcin Kozioł urodził się w 1977 roku. Jest autorem lektury szkolnej (dla klas 4-6) – „Skrzynia Władcy Piorunów” i jej kontynuacji „Tajemnica przeklętej harfy” – www.detektywi-na-kolkach.pl. Zapalony podróżnik. Zwiedził ponad 50 krajów. Ostatnio przejechał konno Kaukaz Mały. Książkowym odbiciem pasji podróżniczej jest nagradzana seria o Wombacie Maksymilianie – www.wombatmaksymilian.pl (m.in. najlepsza książka podróżnicza 2016 – Nagroda Magellana).
Prowadzi rezerwat starych komputerów. Owocem komputerowych zainteresowań jest książka „Szalona historia komputerów” – www.docent5procent.pl.
Kiedy miał 16 lat zdobył magiczne stypendium i wyjechał do Szkocji, by uczyć się w Gordonstoun. Jak się okazało, trafił do miejsca, które było pierwowzorem Hogwartu, szkoły Harrego Pottera. Poznał wiele niezwykłych osób. Choć nie potrafi tego robić, tańczył na kameralnym pokazie przed samą Królową Elżbietą II i o mały włos nie wpadł wprost w objęcia Jej Królewskiej Mości, wywołując przerażenie na twarzach agentów specjalnych. Na festiwalu teatralnym w Edynburgu prezentował swoją farsę i wystąpił w niej w roli… królika.

Więcej:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Kozioł_(pisarz)
http://www.marcinkoziol.com/

Pan Poeta

Największy, bo prawie 2-metrowy bajkopisarz. Autor rymowanych historii dla dzieci w wieku 2-6 lat. Animator zabaw skupionych wokół napisanych przez siebie historii, w które angażuje dzieci w przedszkolach, bibliotekach, księgarniach i kawiarniach. W każdej aktywności uczestniczą także pacynki symbolizujące bohaterów z książek oraz wiele innych elementów służące uatrakcyjnieniu spotkania autorskiego z najmłodszymi.
Książki Pana Poety ukazują się nakładem wydawnictwa „Prószyński i S‑ka”. Pierwszą z serii była „Kura, co tyła na diecie” w zabawny sposób ucząca tolerancji i samoakceptacji. Zaraz po niej wydany został „Wróbel, co oćwierkał sąsiadów”, a także „Kruk, co kracze pokrakanie. Cała seria uczy tolerancji, zaczynając od samoakceptacji, a kończąc na świecie idealnym, gdzie obcość budzi ciekawość a nie lęk.

Maciej Hen

Maciej Hen urodził się w roku 1955 w Warszawie, gdzie mieszka do dziś. W 1980 ukończył wydział operatorski łódzkiej PWSFTviT. Przez lata próbował swoich sił w różnych dziedzinach: bywał operatorem filmowym, scenarzystą, fotografem, reżyserem filmów dokumentalnych, dziennikarzem, tłumaczem z języka angielskiego, muzykiem, a czasami nawet aktorem. Obecnie utrzymuje się głównie z realizacji światła w jednej z prywatnych telewizji.
Jako prozaik debiutował w roku 2004 opublikowaną pod pseudonimem Maciej Nawariak powieścią historyczną „Według niej” – próbą realistycznego przedstawienia żydowskiego oblicza Jezusa i jego otoczenia. Powieść ta ma formę wywiadu-rzeki z ponad stuletnią Mariamné – matką głównego bohatera.
„Solfatarę” ‒ swoją drugą książkę ‒ nad którą pracował od 2006 roku, ukończył w 2014. W rok później powieść ukazała się nakładem wydawnictwa WAB. Zdobyła tytuł Książki Roku 2015 Warszawskiej Premiery Literackiej, Nagrodę im. Gombrowicza 2016 (ex aequo z „Uprawą roślin południowych metodą Miczurina” Weroniki Murek) i znalazła się w finałowej trójce Nagrody im. Norwida 2016 oraz finałowej siódemce nagrody Angelus 2016.

Eliza Michalik

Eliza Michalik – jedna z najbardziej wyrazistych polskich publicystek. Nie boi się trudnych pytań i rozmówców, jest dociekliwa i bezkompromisowa. Od 20 lat obserwuje i komentuje polską scenę polityczną i sprawy publiczne, a swoje doświadczenie dziennikarskie przekuwa na publicystyczne teksty i książki. Ostatnia „Szpile” to zbiór felietonów o najbardziej drażliwych polskich tematach: demokracji, kościele, prawach kobiet, a także o … mężczyznach.
Jej rozmówcami są osoby z pierwszych stron gazet, ekonomiści, politycy, publicyści, aktorzy, satyrycy, psychologowie i każdego z nich pyta nie tylko o politykę, ale i o życie.
Pracowała m.in we „Wprost”, „Życiu Warszawy”, „Ozonie”, „Gazecie Wyborczej”, Radiu RDC, „Na Temat”, obecnie jest komentatorką Onet Rano, Polsat News, Radia Tok FM.
W Superstacji prowadzi trzy autorskie programy: „Nie ma Żartów”, „Szpile” (do którego zaprasza tylko kobiety” oraz „Gilotynę”, której współautorem jest Marcin Teller.
Jej pasją są prawa kobiet, z które z zaangażowaniem walczy od lat.
jej pasją jest mądrość, życie, podróże – także te wewnętrzne – i słuchanie, które wbrew pozorom jest najtrudniejszą i najważniejszą sprawą na świecie.

Maja Wolny

Maja Wolny  – pisarka, doktor nauk humanistycznych. W latach 1998-2002 dziennikarka “Polityki”. W 2003 roku zamieszkała w Belgii. Studiowała scenariopisarstwo w Gandawie, w Delfach odebrała dyplom europejskiego menedżera kultury. Kierowała fundacją promującą kultury Europy Wschodniej, później pracowała jako kurator wystaw, dyrektor muzeum oraz felietonistka najważniejszego flamandzkiego serwisu informacyjnego VRT. Jest autorką zbioru esejów Kronika śmierci przedwczesnych (wraz z Piotrem Sarzyńskim, 2000), publikacji naukowej Język sukcesu we współczesnej polskiej komunikacji publicznej (2005) oraz czterech powieści:  Kara (2009), Dom tysiąca nocy (2010), przetłumaczone na język niderlandzki Czarne liście (2016) i Księgobójca (2017). Mieszka w belgijskim Koksijde oraz w Kazimierzu Dolnym.

Martyna Walecka

Dyplomowany Dietetyk. Ukończyła studia magisterskie na kierunku dietetyka w Collegium Medicum w Bydgoszczy UMK w Toruniu. Doświadczenie zawodowe nabyła podczas licznych praktyk (m.in. Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Toruniu, Zespole Specjalistycznych Poradni dla Dzieci i Dorosłych – Poradni Diabetologicznej w Toruniu, Domu Pomocy Społecznej w Toruniu). Tematyka jej pracy licencjackiej dotyczyła żywności GMO w aspekcie prawnym i zdrowotnym, natomiast pracy magisterskiej sposobu żywienia i stanu odżywienia dzieci oraz wartości odżywczej racji pokarmowych dzieci z klas pierwszych szkół podstawowych w Toruniu. Dietetyka i żywienie to jej pasja. Swoim pacjentom przekazuje wiedzę na temat prawidłowego i zrównoważonego odżywiania, tak aby każdy mógł się cieszyć pełnią zdrowia. Zawsze chce udowodnić, że zdrowe żywienie nie odbiera przyjemności z jedzenia. Nieustannie poszerza swoją wiedzę, poprzez udział w konferencjach naukowych, czytanie artykułów oraz książek o tematyce żywieniowej.

Ewa Wachowicz

Ewa Wachowicz (ur. 1970 r.) – dziennikarka i producentka telewizyjna, Miss Polonia 1992.
W 1992 r. zdobyła tytuł Miss Poloniai w tym samym roku tytuł III wicemiss w konkursie Miss Świata,w 1993 roku Miss Świata Studentek w ramach World Miss University.
W 1993 została prezenterką telewizji Polsat (prowadziła teleturniej 100 procent dla stu) oraz 1objęła funkcję rzecznika prasowego rządu, którą pełniła do 5 marca 1995.
Dla telewizji Polsat zrealizowała programy Podróże kulinarne Roberta Makłowicza, nadawany przez dziesięć lat, Gadżety kobiety, WySpa i Przez żołądek do serca, oraz autorski program kulinarny Ewa gotuje, od 2013 r. jest członkiem jury polskiej edycji programu Top Chef.
Jest autorką książek kucharskich zawierających autorskie przepisy prezentowane w programach telewizyjnych.

Michał Malinowski

Michał Malinowski– opowiadacz, pedagog i pisarz. W 1997 roku wiedziony impulsem wyrusza do Papui Nowej Gwinei („Był akurat w Polsce, odwoził koleżankę swoim starym peugeotem 305 do miasteczka Pieniężno pod rosyjską granicą. Tam trafił do muzeum etnograficznego misjonarzy z zakonu werbistów, a stamtąd najbliższym lotem do Papui Nowej Gwinei na nocne spotkania tamtejszych bajarzy. Tak znalazł się w punkcie, który przestawił jego życie na kolejny, nowy tor. Został opowiadaczem. A że w swoim życiu wciąż napotykał muzea, wymyślił i zbudował swoje muzeum, może nawet jedyne takie na świecie: Muzeum Bajek, Baśni i Opowieści / Storyteller Museum” – tak opisała jego historię Maria Wiernikowska. ), gdzie spotyka tradycyjnych opowiadaczy i postanawia zarzucić dotychczasową pracę na rzecz poszukiwań i rozwoju tradycji słowa mówionego. Poszukiwania rozpoczyna na Wydziale Folkloru i Mitologii na Harwardzie. Wiedzę o storytellingu pogłębia podczas konsultacji u międzynarodowych ekspertów, ale też u licznych opowiadaczy z Indii, USA, Kanady czy krajów afrykańskich.
W wyniku zaszczepionej przez podróże i studia w Polsce, Szwajcarii, Japonii i USA pasji opowiadania i kontynuowania tradycji ustnych, otwiera w 2002 roku Muzeum Bajek, Baśni i Opowieści, którego jest dyrektorem. W ramach tego przedsięwzięcia organizuje spotkania, warsztaty i festiwale, uwrażliwiając słuchaczy na potrzebę dbania o niematerialne dziedzictwo kulturowe. Swoje autorskie programy opowiadań prezentuje w szkołach, placówkach dla dzieci, bibliotekach, domach kultury, na ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach, jak również w Polskim Radio. Prowadzi szeroko zakrojone badania etnograficzne związane z tradycją ustną i niematerialnym dziedzictwem kulturowym. Efektem gromadzenia kolekcji opowieści i przekazów kulturowych z różnych stron świata jest przygotowanie wystaw  „Polskie tradycje ustne” i „ Afrykańscy grioci – lokalna wiedza globalna mądrość”, udział w powstaniu książki „Bajki znad Bugu, Narwi i Wisły”, jak również stworzenie wydanego w 2009 roku w Stanach Zjednoczonych największego zbioru bajek polskich w języku angielskim „Polish Folklore and Folktales” (Książka otrzymała Nagrodę AESOP Accolade przyznaną przez American Folklore Association).
Stypendysta UNESCO w latach 2007/2008, w 2006 nagrodzony przez za swoją działalność otrzymał nagrodą specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.  Jego Festiwal Sztuki Opowiadania „Tężnia Marzeń 2009” został nagrodzony w konkursie WIERZBA jako III najlepsza impreza plenerowa na Mazowszu. Współpracuje z opowiadaczami z całego świata od Peru, USA, Kanady przez Burkina Faso po Chiny. Wraz z nimi tworzy Festiwal Bajek Baśni i Opowieści „Czarodzieje Słowa”.  Michał fascynuje się kreatywnością. Od 2010 roku przy współudziale Miejskiej Biblioteki w Łebie organizuje Festiwal Działań Kreatywnych „Podwodne Żagle”, który staje się jedną z największych imprez prorodzinnych w Polsce. Oprócz festiwali i warsztatów realizuje również autorskie projekty m.in. Zamek Króla Maciusia, którego celem jest propagowanie idei pokoju i dialogu międzykulturowego. Jest również twórcą klocków „MuBaBaO” i Maszyny Opowieści Obrazkowych służącej do digital storytellingu.Swoją działalnością promuje polską kulturę poza granicami kraju, m.in. w New Delhi, gdzie prezentował program polskich bajek ma targach książki. Jest autorem cyklu spotkań „Bajkowa Europa” i „Bajkowy Świat”, zainicjowanych przez Ośrodek Debaty Międzynarodowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W 2014 roku został powołany przez Ministra Kultury na członka Rady d/s Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego.
Szczególnym wymiarem działalności Michała jest aktywizowanie rodziny do wspólnego i kreatywnego spędzania wolnego czasu. Aktualnym wyzwaniem Michała jest stworzenie miejsca międzykulturowego dialogu oraz rozwój sztuki słowa mówionego wśród dzieci. To dlatego wciąż rozwija i wzbogaca ofertę MuBaBao, łącząc tradycyjne metody opowiadania z nowoczesnymi technologiami (digital storytelling programme). Najcenniejszą wartością przyświecającą muzeum jest łączenie kultur i poznawanie ich wzajemnego piękna w kręgu uniwersalnych idei (co możliwe jest dzięki rozwijanej koncepcji „Zamek Króla Maciusia”), jak również działanie rozwojowe i terapeutyczne dedykowane zarówno najmłodszym jak i dorosłym – rozwijanie wyobraźni, sztuki oracji, pewności siebie, autoprezentacji, rozwój kreatywności i pobudzanie odczuć zmysłowych u dzieci (całość możliwa do zrealizowania dzięki takim projektom jak Bajkowe Klocki MuBaBao, Warsztaty Tworzenia Słowem, Spotkania Bajkopodróżników, Warsztaty Autoprezentacji i Oracji i in.). Muzeum rozwija idee bajek z całego świata, ale nie zapomina o pięknej bajce polskiej, a poprzez cykl „Zamek Króla Maciusia” nawiązuje do idei wybitnego pedagoga i przyjaciela dzieci –  Janusza Korczaka.
Ponadto, Muzeum jest całkowicie mobilne, a Michał stara się dotrzeć wszędzie tam, gdzie znajdują się chętni do przeżycia niezwykłych doznań. Eventy organizowane przez Muzeum mają miejsce w parkach, na festynach, na placach miejskich, szkołach, przedszkolach czy balach. Michał i jego Muzeum to coś więcej niż człowiek i instytucja. To pasja i oddanie temu, co się robi.
Michał Malinowski odwiedza szkoły, przedszkola, biblioteki, domy kultury z autorskim programem dla dzieci:
Baju Baju w Najmłodszym Kraju
Opowiadacz bajek zabiera najmłodszych w magiczną podróż do świata bajek malowniczej Japonii czy tajemniczych plemion afrykańskich. Nie zabraknie egzotycznych zwierząt, magicznych przedmiotów o cudownych właściwościach i dzielnych odkrywców przeżywających niesamowite przygody. Pojawią się też straszydła, symbolizujące dziecięce lęki oraz sposoby na ich sprytne przezwyciężanie. Bajki przeznaczone dla przedszkolaków w wieku 3-6 lat.

Baju Baju w Szkolnym Kraju
Dzieci w wieku szkolnym to wyzwanie dla opowiadacza bajek – są dociekliwe, potrzebują rozbudowanych historii, które nie tylko poruszą ich wyobraźnie, ale i szczerze zainteresują. Dlatego też, przygotowany dla nich zbiór opowieści ma postać atlasu świata baśni, który zawiera klasyczne opowieści chińskie, japońskie, arabskie czy afrykańskie i pozwala odkrywać inne kultury oraz wartości. Oprócz tradycyjnych opowieści w programie są też historie z dreszczykiem.

Malowane Opowieści

Sztuka opowiadania daje szczególne rezultaty w połączenie w twórczą praca plastyczną. Cykl spotkań „Malowane Opowieści” pozwala jednocześnie rozwijać umiejętności werbalne i manualne. Opowiadacz inspiruje dzieci rozpoczynając opowieść i oddaje głos małych słuchaczom, którzy tworzą na kartce papiery dalszy ciąg historii po to, by przedstawić ją innym. Spotkania przeznaczone dla dzieci w wieku 6-10 lat.

Opowieści Biblijne
to program opowieści o życiu Jezusa, apostołów i postaci biblijnych. Wybrane zdarzenia z Ewangelii opowiedziane są w fascynujący i przystępny dla najmłodszych sposób. Poprzez opowieść, która zamiast prezentować suche fakty, ożywia swoich bohaterów, odbiorca postrzega postacie nie jako odległy mit, ale jako ludzi z krwi i kości.

Mądrości Afrykańskich Griotów
Cykl opowieści afrykańskich ma na celu przybliżyć polskiemu odbiorcy jeszcze dość egotyczną, a przecież tak piękną i bogatą kulturę Afryki. Opowiadacz wprowadza słuchaczy w świat Griotów, opowiadaczy z zachodniej Afryki, pełny typowych dla tego kontynentu, baśni o zwierzętach.

Cudze chwalicie – swego nie znacie – uroki baśni i mądrości Polskich
Legendy podhalańskie, opowieści mazurskie, baśnie ze Śląska – nie trzeba daleko szukać, by znaleźć wspaniałe historie. Unikatowe, wyrosłe na gruncie polskiej kultury, spełniają ważne edukacyjne zadania – uwrażliwiają najmłodszych na rodzimą tradycję i lokalne dziedzictwo. Zachęcają też do poszukiwania tradycyjnych opowieści w ich własnych rodzinach. Przekonuję, że słowo mówione tkwi głęboko w polskiej tradycji i warto o nie dbać.

Opowieści z Dreszczykiem
Jest to ulubiony program dzieci i młodzieży. Opowieści zapierają dech w piersiach , czasem nawet powodują, że niektórzy spadają z krzeseł. Publiczność musi zapiąć pasy bezpieczeństwa, aby nie uciec przed pojawiającymi się wyimaginowanymi stworami. Trwoga dopasowana jest do wieku słuchaczy w wieku od 5 do 105 lat.
Bajkostwory (interaktywne pufy, mają za zadanie interaktywne pobudzenie myślenia dziecka przez zainteresowanie go dodatkowymi, zamontowanymi do nich elementami. Pufy są niezwykle atrakcyjne dla dziecka przez doszycie do samego materiału kieszonek, pętelek, sznureczków i schowków, które dzieci wprost uwielbiają! Odkrywają więc zagadki ukryte w przyjaznej poduszce lub pufie, robiąc na nich przy okazji fikołki, skacząc, kładąc się na nie i traktując jako niezwykłą zabawę)
Założeniem puf i poduch interaktywnych jest stworzenie bezpiecznego przyjaciela dla dziecka, który spędzi z nim czas. Pufy uczą dziecko samodzielnej zabawy bez angażowania osób trzecich w zajęcia dziecka. Tego typu zabawy są szczególnie cenne – pozwalają dziecku na samopoznanie, na rozwój wyobraźni i sensoryki. Pufa zapewnia również rozwój kinestetyczny dziecka – fikołki, podskoki i inne szaleńcze zabawy to coś, co zajmie Twoje dziecko na długi czas i sprawi, że pokocha ono swoje bajkowe zwierzątko.
Teatroksiążka to instalacja, która pozwala najmłodszym na odkrywanie tajemnic, które kryje dwumetrowa księga, zawierająca ukryte zagadki, scenerię i niespodzianki, a ich wielkość pozwala dziecku na wejście wprost do księgi i stanie się jednym z bohaterów opowieści.
Teatroksięgi to wspaniała zabawa połączona z edukacją! W trakcie spektaklu opowiadania, dzięki działaniom animatorów, dziecko inspirowane jest do poznawania i odkrywania zawartości księgi, która, w zależności od potrzeb i konkretnej opowieści, skrywać może sekrety tajemniczych zamków, wysp pełnych skarbów i bajkowych krain.

Tomasz Rowiński

Tomasz Rowiński (1981) publicysta, historyk idei, socjolog, autor książek z wywiadami (Zawód: egzorcysta [2011], Aniołowie i kosmici [2011], Czy żyjemy w czasach apokalipsy? [2012], Jak odzyskać wiarę? [2012], Stworzenie czy ewolucja. Dylemat katolika [2014], Czy Jezus mógł się przeziębić? [2015]; redaktor tomu „Spór o Rymkiewicza” [2012] ); ostatnio opublikował książkę eseistyczną „Bękarty Dantego. Szkice o zanikaniu i odradzaniu się widzialnego chrześcijaństwa” [2015]; od 2008 roku redaktor pisma „Christianitas”, wcześniej związany z kwartalnikiem „ResPublica Nowa”, a także warszawskim Centrum Myśli Jana Pawła II oraz Instytutem Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2011-2014 sekretarz redakcji kwartalnika „Fronda” a 2013-2014 dziennikarz portalu fronda.pl; obecnie asystent posła do Parlamentu Europejskiego Marka Jurka oraz redaktor prowadzący portalu i pisma „Christianitas”.

Jakub Żulczyk

Jakub Żulczyk (1983) – pisarz, publicysta, scenarzysta. Za swoją ostatnią powieść, „Ślepnąc od świateł”, brutalny kryminał dziejący się w Warszawskich realiach, otrzymał nominację do Paszportu Polityki.
Zadebiutował w 2006 roku przygodową powieścią o miłości, „Zrób mi jakąś krzywdę’. 2008 przyniosło „Radio Armageddon”, powieść, która w 2014 doczekała się teatralnej adaptacji we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, oraz przeredagowanego wznowienia na początku 2015. Obie książki szybko stały się „kultowe” wśród młodych czytelników w wieku licealno-gimnazjalnym (ale nie
tylko).
Napisał również powieść grozy „Instytut”, fantastyczno-przygodową dylogię
o przygodach Tytusa Grójeckiego – „Zmorojewo” i „Instytut”, oraz zilustrowaną
przez Agatę Bogacką książeczkę dla dzieci, „Zdarzenie nad strumykiem”.
Był stałym felietonistą „Elle”, „Wprost”, „Przekroju”, „Dziennika” oraz „Exklusiva”.
Publikował również w „Playboyu”, „Tygodniku Powszechnym”, „Lampie”, „Ha!Arcie” oraz „Notesie na sześć tygodni”.
Współprowadził programy telewizyjne i radiowe.
Oprócz pisania prozy i publicystyki, pracuje także jako scenarzysta serialowy.
Był stypendystą programu Willa Decjusza oraz zwycięzcą międzynarodowego
konkursu na esej Young Euro Connect

Jacek Pałkiewicz

Reporter, eksplorator, twórca survivalu w Europie. Pokonał Atlantyk w roli dobrowolnego rozbitka, zna doskonale Amazonię, Syberię i największe pustynie świata. Uczył kosmonautów i jednostki specjalne strategii przetrwania w skrajnie niegościnnych środowiskach. Szkoli kadry menedżerskie w przekraczaniu barier osobowości w warunkach krańcowego obciążenia. Jego barwne życie przedstawia biografia „Pałkiewicz, droga odkrywcy”.

http://www.polskatimes.pl/artykul/9130949,jacek-palkiewicz-entuzjastycznie-przyjety-przez-wloska-publicznosc-spotkanie-autorskie-w-rzymie,id,t.html
„Oblicza strachu”

Piaski Sahary, minus 60 stopni w Jakucji, zaduch brazylijskiej dżungli, noc w hamaku pośród jadowitych węży, ucieczka przed islamskimi terrorystami, poszukiwanie z maczetą w dłoni legendarnego El Dorado…
Jacek Pałkiewicz, najbardziej znany polski podróżnik i odkrywca prawdziwych źródeł Amazonki, zaprasza do swojego życia pełnego przygód.
Tak, boi się śmierci. Ale przede wszystkim po prostu nie boi się życia. Co go skłania do działania, do podejmowania ryzyka? To wieczna pogoń za przygodą, sięganie po coraz to nowe wyzwania, potrzeba mocnych wrażeń. Podróżuje, by lepiej poznać życie, ludzi, samego siebie. Czuje głód nowych doznań, potrzebę podziwiania i dziwienia się. Jeśli człowiek nie umie zachwycać się już niczym, jeśli jego serce pozostaje zimne – przestaje żyć naprawdę.

A
Kolczaste pnącza drapią, co może się przerodzić w trudno gojącą się ranę. Otacza mnie tonący w półmroku las równikowy pełen bezładnej masy zieleni, pełzających węży i rojów żarłocznych insektów żądlących nawet przez ubranie. Nieznośnie parne i gęste jak w oranżerii powietrze wysysa powoli siły i zbija z nóg.

B
Od godziny wiszę w hamaku. Dżungla. W ciemności idealnej widzę doskonałe nic. Nagle słyszę szelest. Cichy, ale długi, jednostajny. I co najgorsze – bliski. No ki diabeł?! Teraz bestia ociera się o drzewo. Rano dostrzegam, że nie dalej niż trzy metry ode mnie śpi spokojnie czterometrowa anakonda…

C
Ciało wiotczeje, coraz wolniej krąży zgęstniała krew, zmuszając serce do zwiększonego wysiłku. Na pustyni organizm traci wodę szybko. Wykrzesuję z siebie resztki sił, by dotrzeć do oazy. I zamieram. W studni pływa rozdęty trup kozy. Picie takiej wody oznacza zgon w potwornych męczarniach.

Agnieszka Lingas – Łoniewska

Agnieszka Lingas – Łoniewska – wrocławianka, pisząca książki łączące sensacje z romansem, kochająca zwierzaki, Within Temptation i jeszcze kilka ostrzejszych dźwięków.
Autorka książek:
Bez przebaczenia (debiut),trylogii Zakręty losu, Zakład o miłość, Szósty, W zapomnieniu, Dirty World (wydana w USA, w 2014 r. ukazała się w Polsce pod tytułem Brudny świat), W szpilkach od Manolo, trylogii Łatwopalni, Obrońca nocy,Brudny świat, trylogii Szukaj mnie wśród lawendy, Skazani na ból, Myśli moje swobodne – wiersze i opowiadania.
Laureatka konkursu na kryminalne opowiadanie z Dolnym Śląskiem w tle. Ma także na swoim koncie udział w antologiach literackich:Książki Moja Miłość, 31.10 Halloween po polsku, Zatrute pióra. Tworzy w internecie stronę Czytajmy Polskich Autorów, która ma na celu propagowanie polskiej prozy, prowadzi bloga z recenzjami, organizuje cykliczne konkursy, w których można wygrać książki polskich autorów. W 2012 roku została uhonorowana Żelaznym Glejtem Ambasadora Krakowskich Targów Książki. Od 2014 roku jest członkiem Stowarzyszenia Autorów Polskich oddział Wrocław.
Strona autorki: www.agnesscorpio.pl. Blog autorki: www.agnesscorpio.blogspot.com

Ryszard Ćwirlej

Ryszard Ćwirlej urodził się w 1964 roku. Skończył socjologię na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Był reporterem, wydawcą i producentem., szefem redakcji poznańskiego programu informacyjnego „Teleskop”. Gdy zakończył swoją karierę w publicznej Telewizji, zajął się niezależną produkcją telewizyjną. Napisał m.in. cykl powieści kryminalnych, których akcja toczy się w latach osiemdziesiątych XX w. w Poznaniu i innych miejscach w Wielkopolsce

Piotr Derlatka

Urodzony się w Starachowicach, rocznik 1978. Studiował polonistykę i teatrologię na UAM, pracę magisterską pisał na temat wizerunków kobiet w twórczości Agnieszki Osieckiej. W 2001 odbywał staż w Teatrze Atelier im. Agnieszki Osieckiej. W 2009 roku obronił doktorat z twórczości poetów piosenki. Jest autorem dwóch książek („Poeci piosenki 1956-1989. Agnieszka Osiecka, Jeremi Przybora, Wojciech Młynarski i Jonasz Kofta” oraz „Zdradziecka Agnieszka Osiecka”, współautorem jednej („Agnieszka Osiecka o kobietach, mężczyznach i świecie”). Nauczyciel, miłośnik kobiecego śpiewania jazzu, wielbiciel secesji i dwudziestolecia międzywojennego, zapalony kolekcjoner płyt.
derlatkacov1derlatkacov2
http://piotrderlatka.wix.com

Tomasz Raczek

Krytyk filmowy i publicysta, wydawca (Instytut Wydawniczy Latarnik im. Zygmunta Kałużyńskiego), autor programów telewizyjnych (TVP1, TVP2, Canal+, Kino Polska, nFilm HD, nFilm HD 2) i radiowych (Polskie Radio, Tok FM, RMF FM, Radio Klasyka).
Rozpoznawalny dzięki cyklowi telewizyjnemu „Perły z lamusa” emitowanemu w latach 1990-2000, w którym wraz z Zygmuntem Kałużyńskim recenzował najbardziej znane dzieła kinematografii.
W 1992 stworzył od podstaw polską edycję „Playboya” i został jego pierwszym redaktorem naczelnym. Recenzent teatralny i filmowy, kierownik literacki Teatru Komedia w Warszawie, Teatru Muzycznego w Gdyni i Teatru Rozrywki w Chorzowie oraz Zespołu Filmowego „Oko”, był również wicedyrektorem TVP2, wykładowcą w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. M. Wańkowicza, a także zawodowym oficerem rozrywkowym na TS/S „Stefan Batory”. W 2002 założył własne wydawnictwo specjalizujące się w wydawaniu książek o mediach i pisanych przez ludzi mediów – Instytut Wydawniczy Latarnik (noszący od 2005 imię Zygmunta Kałużyńskiego).
W roku 2009 stworzył dwa telewizyjne kanały filmowe premium nFilm HD i nFilm HD2 oraz radio cyfrowe z muzyką filmową na platformie n, których był dyrektorem do stycznia 2011. Prowadził tam programy Perły i wieprze, Hot Spot, Bilet do kina, Idę do kina z….
Od września 2011 prowadzi nadawany w soboty w TVP1 Weekendowy Magazyn Filmowy.
Od września 2012 do czerwca 2013 roku był redaktorem naczelnym miesięcznika „Film”.
Od października 2012 prowadzi w Tok FM audycję Szczerotok. Publikował na łamach „Polityki”, „Rzeczpospolitej”, „Przeglądu Tygodniowego”, „Teatru”, „Kina”, „Cinema”, „The European”, „Wprost”, „Kina Domowego”.
Laureat Wiktora 1986 oraz nagród za osiągnięcia w dziedzinie krytyki artystycznej.
Twórczość:
Perły z lamusa? Rozmowy o filmach lat dziewięćdziesiątych (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Opus 1992);
Poławiacze pereł (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Twój Styl 1998);
Pies na telewizję (W.A.B. 1999);
Perłowa ruletka. Leksykon filmowy (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Twój Styl 2000);
Karuzela z Madonnami: 57 bardzo zakręconych kobiet (ilustr. Marcin Szczygielski; Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2003);
Karuzela z herosami: męski świat w 57 odsłonach (Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2004);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 1: Sensacje i science fiction (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 2: Ekranizacje literatury (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 3: Komedie, przygody i animacje (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 4: Miłość i seks (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 5: Rarytasy, niewypały i kurioza (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2006);
Karuzela z idolami. Gwiazdozbiór osobisty (Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2006);
Alfabet na cztery ręce (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2009);
Kinopassana. Sztuka oglądania filmów (Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2014);raczek
http://latarnik.com.pl/

Izabella Frączyk

Izabella Frączyk rocznik 1970, urodzona w Krakowie, absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie oraz Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie. Karierę zawodową rozpoczynała w krajowych i międzynarodowych korporacjach, by w 2009 r. porzucić ją dla pisarstwa.. Żona i matka pisać zaczęła, jak sama mówi, przez psa przybłędę przywiezionego z wakacji, którego perypetie w nowym domu posłużyły z kanwę „internetowej powieści w odcinkach” publikowanej dla uciechy znajomych, przez autorkę, na jednym z internetowych forów. Pies przybłęda szybko zyskał rzeszę wiernych fanów, niecierpliwie czekających na jego kolejne przygody. Popularność kolejnych odcinków spowodowała, że autorka podjęła decyzję o kontynuacji kariery literackiej. Jej debiutancka powieść „Pokręcone losy Klary” (2010) spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem czytelników, zaś druga „Kobiety z odzysku” (2011) już w pierwszych dniach sprzedaży trafiła na listę bestsellerów w Empiku.Do tej pory Izabella Frączyk wydała sześć powieści: „Pokręcone losy Klary” (2010), „Kobiety z odzysku” (2011), „Dziś jak kiedyś” (2013), „Koniec świata” (2014) i „Jak u siebie” (2014), „Siostra mojej siostry” (2015).
http://www.izafraczyk.pl/
https://www.facebook.com/Iza-Fr%C4%85czyk-120104734721779/timeline/iza-fraczyk

Barbara Rosiek

Barbara Rosiek, ur. 25 czerwca 1959 w Częstochowie, poetka, prozaik, psycholog kliniczny. Ukończyła studia na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach w 1985r. z tytułem mgr psychologii klinicznej. Pracowała m.in.: w Szpitalu Psychiatrycznym w Lublińcu; na oddziale neurologicznym szpitalu im. Biegańskiego w Częstochowie; w Towarzystwie Rodzin i Przyjaciół Dzieci uzależnionych „Powrót z U” zaś jako wolontariuszka w Hospicjum domowym w Częstochowie. Pomaga jako wolontariuszka osobom chorym, uzależnionym, pokrzywdzonym jako psycholog.
Debiut prozatorski – „Pamiętnik narkomanki”(1985 r.) z posłowiem Marka Kotańskiego, (wydanie rozszerzone1988), wraz z drugą częścią „Oswajanie zwierza” (1996 r.) należy do kanonu lektur szkolnych, oraz jest notowany w Polskiej Księdze Guinnessa jako najczęściej wznawiana książka w Polsce. Utwory poetyckie i prozatorskie publikowała na łamach Galerii, Integracji, Okolic, Akantu.
Publikacje książkowe: 
– Pamiętnik narkomanki 1985 r.
– Kokaina 1992 r. /proza/
Byłam mistrzynią kamuflażu /poezja, debiut książkowy/1995 r.
Byłam schizofreniczką /proza/ Łódź 1995 r.
A imię jego Alemalem /wiersze/ 1998
– Być człowiekiem. Zatrzymała mnie tu miłość /wiersze/ 1999
– Żar miłości /wiersze/1999
-Jak ptak przytwierdzony do skały /wiersze/ 1999
– Ciało na kracie /wiersze/ 1998
-Wdowa /wiersze/ 2000
-Krzyk /wiersze/2003
-Alkohol prochy i ja /proza/ 2003, wyd. drugie 2007
-Wiersze wybrane 2005
– Być poetą /wiersze/ 2005
-Uwierzyć i Melancholia 2006
– Za murem /wiersze/ 2006
– W poszukiwaniu ducha /proza/ 2007
– Poganiacze chleba 2008
-Małgosi Roguli poetce……/wiersze/ 2008
– Życie w hospicjum /proza/2010
– Oddział otwarty /proza/ 012
– Ćpunka /proza/ 2013
– Skazana /proza/ 2015 
– Anka Pióro /proza/ 2015
Ćpunka, Skazana i Anka Pióro tworzą trylogię.
W przygotowaniu Wiersze zebrane.
Adaptacje teatralne Pamiętnika narkomanki – Olsztyn, Częstochowa, Elbląg, Radom, Rzeszów , Zielona Góra, Sosnowiec, Bielsko-Biała, Sieradz
Teatr Lektur Szkolnych z Kielc wystawia cyklicznie spektakl pt. Wspomnienia narkomanki  reż. Tadeusz Tercz, w przygotowaniu spektakl na podstawie Ćpunki. Spektakl w wykonaniu Anny Samusionek był prezentowany w Szkole Polskiej w  Wiedniu.
Spektakle:
– Teatr Lalek Olsztyn, spektakl Narkomani sezon 1995/1996/1997
– Teatr Bielsko Biała sezon 1998/1999  i 2002/2003
– Teatr im. Adama Mickiewicza Częstochowa sezon 1996/1997
– Teatr im. Wandy Siemaszkowej Rzeszów sezon 2005/2006/2007
– Teatr Zagłębia Sosnowiec sezon 2006/2007/2008/2009
– Teatr Dramatyczny Elbląg sezon 1998/ 2000/2001/2002/2003/2004/2005/2006/2007/2008/2009
-Teatr Es Sieradz Wolę żyć sezon 2014/2015
 Laureatka: 
 Srebrny Medal 2002 Cambridge London za dokonania twórcze (przyznany przez International Biographical Centre Cambridge England. Otrzymanie medalu, wiąże się z zamieszczeniem biogramu osoby nagrodzonej w międzynarodowej edycji \\\”Who\\\’s Who 2000-2100″. );
 Stypendium jednorazowe Prezydenta Miasta Częstochowy na wydanie tomiku poetyckiego;
 Nagroda Prezydenta Miasta Częstochowy  (2010 r.) na 25 lecie twórczości;
Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2015 r.) z okazji 30. pracy twórczej;

Obraz4 (2)a>

rosiek2

Obraz1 (2)Obraz2 (2)

Anna Zgierun Łacina

Anna Zgierun Łacina, genetyk, biolog molekularny, dziennikarka, autorka bajek edukacyjnych i powieści „young adult”.
Jej „Inwazja wirusów” otrzymała wyróżnienie literackie Polskiej Sekcji IBBY w konkursie Dziecięcy Bestseller Roku 2007, a „Czynnik miłości” uhonorowany został przez IBBY wyróżnieniem Książka Roku 2010. Internetowy plebiscyt www. republikadzieci.pl umieścił ją wśród 10 najbardziej lubianych autorów.
Publikuje pod dwoma nazwiskami jako Anna Łacina pisze powieści obyczajowe przeznaczone dla młodzieży oraz osób lubiących konwencję literatury młodzieżowej, jako Anna Zgierun fantastykę, oraz książki dla dzieci młodszych zaliczane do literatury edukacyjnej.
Diotychczas ukazały się:
jako Anna Zgierun:
Inwazja wirusów 2007
Wielki Napad 2008
Białe Szepty – antologia 2008
Nawiedziny – antologia 2009
jako Anna Łacina:
Sześć Dominika 2008
Czynnik miłości 2010
Kradzione róże 2010
Telefony do przyjaciela 2012
Miłość pod Psią Gwiazdą 2013
Dzika jabłoń 2015
W 2016 r. ukaże się jej najnowsza powieść Niebo nad pustynią

Andrzej Bart

Andrzej Bart (ur. 1951 we Wrocławiu) powieściopisarz, scenarzysta i reżyser.
Jest twórcą unikającym rozgłosu. Mawia się o nim czasem, że to polski Thomas Pynchon, bo chce aby mówiono o jego książkach i filmach, a jego samego pozostawiono w spokoju. Jego powieści były tłumaczone na francuski, węgierski, rosyjski, niemiecki, słoweński i na hebrajski. Powieści:
Rien ne va plus. Ta wydana w 1991 roku saga o Polsce i Polakach widzianych oczyma cudzoziemca, która długo nie mogła się ukazać ze względów politycznych., natychmiast otrzymała Nagrodę Kościelskich i miała już w Polsce trzy wydania.
Pociąg do podróży (1999): pisarz rusza śladami dwóch nieudaczników, Żyda i Niemca, którzy zostają cofnięci do roku 1900, aby zabić młodego Adolfa Hitlera. Ekscentryczna podróż to pretekst do przyjrzenia się niewinności Europy zanim doświadczyła dwóch wojen światowych.
Don Juan raz jeszcze (2006); Stary Don Juan, pokutuje w klasztorze za grzechy młodości. Przymuszony, rusza po swoją ostatnią przygodę. Ma uwieść królową Kastylii Joannę, która przemierza Hiszpanię z trupem swojego męża. Książka została nominowana do Nagrody Literackiej Nike(2007).
Fabryka Muchołapek to najcześciej tłumaczona powieść autora, zakwalifikowana do finału Nagrody Literackiej Nike 2009 r., jest opowieścią o najbardziej kontrowersyjnej postaci współczesnej historii, Chaimie Rumkowskim, przywódcy łódzkiego getta.
Rewers (2009) przywraca do życia jedną z postaci, która w powieści Rien ne va plus popełnia samobójstwo. Młoda dziewczyna postawiona w stalinowskiej Polsce w sytuacji bez wyjścia, tym razem stawia czoła złu i wygrywa.
Bezdech Słynny polski reżyser od dwudziestu lat pracujący w Stanach Zjednoczonych ulega wypadkowi samochodowemu. Zawieszony między życiem a śmiercią wraca w malignie do kraju, aby zrobić to, na co jak sądzimy, zawsze będzie czas. Chce przeprosić, podziękować, ale też zemścić się..
Pod pseudonimem Paul Scarron Jr. napisał kryminał metafizyczny Piąty jeździec Apokalipsy(1999).
Lista powieści
1983: Człowiek, na którego nie szczekały psy,
1991: Rien ne va plus,
1999: Pociąg do podróży,
1999: Piąty jeździec apokalipsy (pod pseudonimem Paul Scarron Junior),
2006: Don Juan raz jeszcze,
2008: Fabryka muchołapek,
2009: Rewers,
2013: Bezdech.
Filmografia:
W roku 2009 film Rewers do którego Andrzej Bart napisał scenariusz zdobył główną nagrodę Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, a następnie został polskim kandydatem do Nagrody Akademii Filmowej. Od tej pory Rewers otrzymał wiele nagród m.in. nagrodę dla Nowego Reżysera na 36. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Seattle (2010) oraz Nagrodę za Najlepszy Debiut na 32.Miedzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie.
Bart nakręcił wiele filmów dokumentalnych, między innymi Eva R.o córce pianisty Artura Rubinsteina, Hiob, o malarzu Marku Rudnickim, Marian Brandys, o pisarzu Marianie Brandysie. Jest autorem scenariusza i producentem filmu dokumentalnego Radegast. Napisał także scenariusz, a następnie reżyserował słuchowisko radiowe i film telewizyjny Boulevard Voltaire nagrodzony na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie (2011) nagrodami za najlepszy tekst i reżyserię. Jest autorem scenariusza i reżyserem słuchowiska radiowego Pan i Sługa oraz Bezdech, wystawionego przez Teatr Polskiego Radia. Bezdech został nagrodzony jako sztuka telewizyjna na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie (2013) czterema nagrodami za najlepszy tekst, najlepszą rolę męską, montaż i muzykę, a także dwoma wyróżnieniami aktorskimi. Otrzymał także nagrodę „Brązowego Rycerza” na XXIV Festiwalu Filmowym w Sewastopolu oraz nagrodę za najlepszy scenariusz i za najlepszą reżyserię.
Filmografia:
Marian Brandys (1997, 19 min.), z cyklu Złe miasto?[23] (scenariusz i reżyseria)
Cafe Mocca (1998, 19 min.), z cyklu Złe miasto? (scenariusz i reżyseria)
Eva R. (1998, 19 min.), z cyklu Złe miasto? (scenariusz i reżyseria)
Pałac (1998, 19 min.), z cyklu Złe miasto? (scenariusz i reżyseria)
Andrzej Czeczot (1998, 20 min.), z cyklu Złe miasto? (scenariusz i reżyseria)
Andrzej Braun (2000,19 min.) (scenariusz i reżyseria)
Hiob (2000, 20 min.) (scenariusz i reżyseria)
Powinność (2001, 26 min.) (scenariusz i reżyseria)
Maestro (2001, 26 min.) (scenariusz i reżyseria)
Radegast (2008, dok. 50 min.), (scenariusz)
Rewers (2009, fab.), (scenariusz)
Boulevard Voltaire (2010, PR2) (scenariusz i reżyseria)
Nagrody:
1991 –Nagroda Kościelskich za powieść Rien ne va plus.
2010 – Złota Kaczka miesięcznika „Film” dla najlepszego scenarzysty w sezonie 2009/2010 za scenariusz „Rewersu”.
2010 – Polska Nagroda Filmowa, Orzeł w kategorii „najlepszy scenariusz” za „Rewers”.
2010 – Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
2010 – Nagroda Telewizji Polskiej TeleSplendor (w ramach Splendorów) za najbardziej telewizyjne słuchowisko radiowe.
2011 – Nagrody dla najlepszego reżysera i za najlepszy scenariusz na XI Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej Dwa Teatry w Sopocie
2012 – Nagroda Miast Partnerskich Torunia i Getyngi im. Samuela Bogumiła Lindego.
2013 – Nagroda za oryginalny współczesny polski tekst dramatyczny lub adaptację teatralną na XIII Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej Dwa Teatry w Sopocie
XXIV Festiwal Filmowy w Sewastopolu, Nagrodę „Brązowego Rycerza” oraz Nagroda za Najlepszy Scenariusz i za Najlepszą Reżyserię.

Gacek & Szczepańska

Powieść Katarzyny Gacek i Agnieszki Szczepańskiej Wisielec i Księżyc, druga cześć serii Przeznaczenie, wciągnęła mnie od razu, chociaż nie zaczęła się od zbrodni. Czasem dobry kryminał ma początek całkiem zwyczajny, obyczajowy, ale to tylko wzmaga ciekawość, jak dalej rozwiną się wątki i jaki element może być ukrytą wskazówką w rozwiązaniu sensacyjnej zagadki.
Twórczość:
K. Gacek, A. Szczepańska, Mag i Diabeł, Sopot: Funky Books/GWP 2010
K. Gacek, A. Szczepańska, Dogrywka, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat 2009
K. Gacek, A. Szczepańska, Zielony trabant, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat 2008
http://zbrodniawbibliotece.pl/menu/590,ksiegozbior/?search=K.+Gacek%2C+A.+Szczepa%C5%84ska
 

Jarosław Klejnocki

Urodzony w 1963, dr polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie dyrektor Muzeum Literatury w Warszawie. Jest krytykiem literackim, poetą, pisarzem, eseistą.

Publikuje również recenzje na łamach prasy polskiej (m.in. „Tygodnika Powszechnego”, „Polityki”, „Rzeczpospolitej”) , felietony na temat poezji w „Gazecie o Książkach” i szkice, artykuły oraz prace krytycznoliterackie w periodykach krajowych i zagranicznych, m.in. „Chicago Review” (USA), „Die Horen” (Niemcy), „Opcji”, „Kresach” czy „Miesięczniku Literackim”.

Powieści

Jak nie zostałem menelem (próba autobiografii antyintelektualnej) (2002)
Przylądek pozerów: powieść antykryminalna (2005)
Południk 21 (2008)
Człowiek ostatniej szansy (2010)
Opcje na śmierć (2012)

Poezja

Oswajanie (1993)
Miasto otwarte (1995)
Okruchy (1997)
W drodze do Delft: piętnaście portretów (1998)
Krótka historia przeistoczeń (epigramaty) (1999)
Mr. Hyde (1999)
Reporterzy, fotograficy, zawiedzeni kochankowie (2002)
Skarby dni ostatecznych. Psalmy, epigramaty, lamenty, litanie (2005)
Victoria. Wiersze ostatnie (2009)
Miasto otwarte (2011). Wydanie II, I elektroniczne
Zaprzysiężony. Sworn (2011). Dwujęzyczny – polski i angielski – wybór wierszy
W proch (2011). Edycja w formie e-booka, ISBN 978-83-63062-05-7
Elegia na śmierć szczegółów. Wiersze wybrane Oprac. R. Wiśniewski (2012)

http://pl.wikipedia.org/wiki/Jaros%C5%82aw_Klejnocki

http://klejnocki.wydawnictwoliterackie.pl/

Zygmunt Miłoszewski

Autor książki Ziarno prawdy, dwukrotny laureat Nagrody Wielkiego Kalibru 2012
Najnowsza powieść autora Bezcenny ukazała się w czerwcu 2013
Bezcenny to międzynarodowy thriller łączący najlepsze cechy prozy Dana Browna, Arturo Perez-Reverte i Umberto Eco. W miejsce każdej rozwiązanej zagadki pojawia się kilka następnych, zwrot akcji goni zwrot akcji, a bohaterowie w poszukiwaniu zaginionego arcydzieła wpadają na trop tajemnicy, która najnowszą historię świata wywróci do góry nogami. Możni tego świata zrobią wszystko, aby nie ujrzała ona światła dziennego.
Twórczość:
Domofon (2005) – horror rozgrywający się w bloku z wielkiej płyty
Góry Żmijowe (2006) – fantastyczna baśń dla dzieci
Powieści kryminalne o prokuratorze Teodorze Szackim
Uwikłanie (2007)
Ziarno prawdy (2011)
Bezcenny (2013) – thriller, opowieść sensacyjno-przygodowa o odzyskiwaniu zaginionych dzieł sztuki
http://www.zygmuntmiloszewski.pl/
 
Do tej pory zostały zekranizowane dwie powieśći autora, Uwikłanie przez Jacka Bromskiego, premiera 2011 r. oraz Ziarno prawdy z Robertem Więckiewiczem w roli głównej, premiera 2015 r.

Krystyna Mirek

Pisarka, autorka powieści obyczajowych, mama czwórki dzieci – trzech dorastających córek i jednego małego synka.

Jest absolwentką polonistyki UJ w Krakowie. Przez wiele lat pracowała w szkole, obecnie pisarstwo stało się dominującym zajęciem w jej życiu zawodowym. Pisze książki obyczajowe mocno osadzone w realiach życia. Fabuła nie stroni od problemów, ale niesie pozytywne przesłanie. Autorka zachęca kobiety, by się nie poddawały wobec trudności losu, ale walczyły o miłość, rodzinę, marzenia.
Ona sama zawalczyła o swoje największe zawodowe marzenie trzy lata temu, kiedy wysłała do warszawskiego Wydawnictwa Burda (dawniej G+J) tekst debiutanckiej powieści, zupełnie nie wierząc, że ma ona jakiekolwiek szanse. Dziś jest autorką ośmiu książek, z których większość weszła na listy bestsellerów m.in. Podarunku, Cichej 5, Szczęścia all inclusive. Kolejne powieści właśnie powstają.
Swoim doświadczeniem związanym z dążeniem do realizacji planów, a także godzeniem wielu ról życiowych dzieli się na spotkaniach autorskich oraz podczas warsztatów pt. „Kobiece oblicze organizacji czasu”.

http://krystynamirek.blogspot.com

https://www.facebook.com/KrystynaMirekpisarka

http://lubimyczytac.pl/szukaj/ksiazki?phrase=krystyna+mirek&main_search=1

Łukasz Orbitowski

Łukasz Orbitowski (ur. 1977)

Pisarz wielkiej pracowitości i jeszcze większej wyobraźni.

Debiutował na łamach miesięcznika „Science Fiction”. Poza niezliczonymi opowiadaniami ma na swoim koncie 13 książek. Jego opowiadanie Władca Deszczu znalazło się w antologii PL+50 pod redakcją Jacka Dukaja. Docenione i pozytywnie przyjęte przez krytykę zostały m.in. Tracę ciepło, Święty Wrocław, zbiór opowiadań Nadchodzioraz głośne Widma.
Za swoją ostatnią powieść, Szczęśliwą ziemię, był nominowany do prestiżowych nagród – Paszportu Polityki,Literackiej Nagrody Nike oraz nagrody im. J. Zajdla Jest laureatem Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2012. Od kilku lat jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej”. Aktualnie mieszka w Warszawie.

Nominowany do za powieści: Tracę ciepło 2007, Święty Wrocław 2009, Szczęśliwa ziemia 2013, oraz opowiadanie Głowa węża 2009

Strona główna

Uwaga APEL
Zwracamy sie z uprzejmą prośbą do Autorów naszego biura oraz wszystkich bibliotek i instytucji kultury z którymi mieliśmy zaszczyt współpracować podczas organizacji spotkań autorskich, warsztatów, imprez o przesłanie archiwalnych plakatów i fotorelacji oraz aktualnych plakatów zapowiadajacych spotkania
celem zamieszczenia ich na stronie biura Citart i na naszym profilu fb. Materiały prosimy przesyłać na adres kamil@citart.pl. Z góry dziękujemy za okazaną pomoc.

Sławomir Koper w Grajewie

Sławomir Koper – spotkanie autorskie

Miejska Biblioteka Publiczna w Grajewie zaprasza na spotkanie autorskie, którego gościem będzie SŁAWOMIR KOPER – polski pisarz, autor książek historycznych. Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego najbardziej znane tytuły książek to: „Polskie piekiełko”, „Wielcy zdrajcy. Od Piastów do PRL”, „Kobiety władzy PRL”, „Życie artystek w PRL”. Podczas spotkania odbędzie się promocja najnowszej książki autora pt. „Życie prywatne elit władzy PRL”.
13 luty 2015 r. godz. 12.30, Sala Klubowa MDK w Grajewie ul. Wojska Polskiego 20
Wstęp wolny
Plakat na spotkanie

Ewa Winnicka

Ewa Winnicka – studiowała dziennikarstwo i amerykanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1999 roku związana z „Polityką”, publikuje także w „Tygodniku Powszechnym”, włoskim „Internazionale” i „Dużym Formacie”. Jest współautorką kilku scenariuszy do filmów dokumentalnych. Dwukrotnie uhonorowana nagrodą Grand Press za teksty o tematyce społecznej. Laureatka Okularów Równości – nagrody promującej walkę z wykluczeniem. Autorka książek: Londyńczycy (2014, Agora) nominowanej do Nagrody „Gryfia”, Angole (2014, Czarne), Obywatel Stuhr (2014, Znak) oraz Nowy Jork zbuntowany (2013, PWN). 

https://czarne.com.pl/katalog/autorzy/ewa-winnicka
http://pl.wikipedia.org/wiki/Ewa_Winnicka
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230269/angole 
http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,5788,Obywatel-Stuhrwinnicka(1)

Krystyna Mirek

kolazIMG_0007-2

Pisarka, autorka powieści obyczajowych, mama czwórki dzieci – trzech dorastających córek i jednego małego synka.

Jest absolwentką polonistyki UJ w Krakowie. Przez wiele lat pracowała w szkole, obecnie pisarstwo stało się dominującym zajęciem w jej życiu zawodowym. Pisze książki obyczajowe mocno osadzone w realiach życia. Fabuła nie stroni od problemów, ale niesie pozytywne przesłanie. Autorka zachęca kobiety, by się nie poddawały wobec trudności losu, ale walczyły o miłość, rodzinę, marzenia.
Ona sama zawalczyła o swoje największe zawodowe marzenie trzy lata temu, kiedy wysłała do warszawskiego Wydawnictwa Burda (dawniej G+J) tekst debiutanckiej powieści, zupełnie nie wierząc, że ma ona jakiekolwiek szanse. Dziś jest autorką ośmiu książek, z których większość weszła na listy bestsellerów m.in. Podarunku, Cichej 5, Szczęścia all inclusive. Kolejne powieści właśnie powstają.
Swoim doświadczeniem związanym z dążeniem do realizacji planów, a także godzeniem wielu ról życiowych dzieli się na spotkaniach autorskich oraz podczas warsztatów pt. „Kobiece oblicze organizacji czasu”.
http://krystynamirek.blogspot.com
https://www.facebook.com/KrystynaMirekpisarka
http://lubimyczytac.pl/szukaj/ksiazki?phrase=krystyna+mirek&main_search=1