Archiwum kategorii: Bez kategorii

Wiesław Ratajczak

Wiesław Ratajczak (1969) – historyk literatury, dr hab., prof. UAM, w latach 2012-2016 kierownik Pracowni Badań nad Tradycją Europejską w Instytucie Filologii Polskiej, badacz kultury polskiej drugiej połowy XIX wieku. Kierownik specjalizacji „Animacja kultury” na studiach licencjackich filologii polskiej. Wykłada także teorię i historię kultury na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
Autor książek: Teodor Tomasz Jeż (Zygmunt Miłkowski) i wiek XIX (Poznań 2006), Słownik motywów literackich (Poznań 2006), Literatura polska XIX wieku (Poznań 2008), Conrad i koniec epoki żaglowców (Poznań 2010). Współredaktor tomów zbiorowych: Poznań Czerwiec 56. Sens pamięci (Poznań 2006), Europejskość i rodzimość. Horyzonty twórczości Józefa Ignacego Kraszewskiego (Poznań 2006), Cóż wiesz o pięknem? Szkice o literaturze, filmie, muzyce i teatrze (Poznań 2007), Norwid – artysta (Poznań 2010), Krasiński i Kraszewski wobec europejskiego romantyzmu i dylematów XIX wieku. W dwustulecie urodzin pisarzy (Poznań 2016), Jarosława Marka Rymkiewicza dialogi z tradycją (Poznań 2016) i in.
Autor artykułów poświęconych polskiej prozie drugiej połowy XIX w., literackiej symbolice religijnej, stereotypom i mitom narodowym w powieściach, a także prac o charakterze metodycznym oraz recenzji literackich i filmowych. Organizator licznych konferencji naukowych. Członek redakcji „Poznańskich Studiów Polonistyczny. Serii Literackiej”.
Autor i współautor scenariuszy filmów dokumentalnych: Rozmowy z ciszą – Bohdan Zadura (1996), Dzieje kultury polskiej (cześć 10, 1997/98), Futuryści, formiści, Nowa Sztuka (1999).

Jarosław Mikołajewski

Poeta, tłumacz z języka włoskiego, eseista, reportażysta, autor książek dla dzieci, urodził się w 1960 roku w Warszawie.
Mikołajewski to liryk z Bożej łaski. Nie można przecenić faktu, że oto pojawił się poeta głosu pierwszego, bezpośredniego – w czasie, gdy wiersze w większości piszą grający konwencjami parodyści, ironiści czy „banaliści”. Jeśli poezja jest jakimś „znakiem czasu”, to utwory Mikołajewskiego wskazują na ciągle nie zatartą w nas potrzebę czystości uczuć, może nawet tkliwości. I co ważniejsze – utwory te taką tkliwość rozbudzają, kultywują. Pośród brutalności dzisiejszej to ogromna zaleta.
Po ukazaniu się jego debiutanckiego tomu Zbigniew Herbert napisał:
Wiersze Pana znalazły w moich oczach nie tylko uznanie, ale [we mnie] prawdziwego amatora Pana poezji. Co mnie w nich uderza, to prostota, którą osiąga się zwykle po długich latach błądzenia, niemal przed śmiercią. Tu pewne niebezpieczeństwo zbytniej dosłowności, ale Pan tego – wiedziony przez naszego bożka Apolla – szczęśliwie unika…

Michał Larek

Michał Larek (ur. 1978 w Gryfinie), pisarz, literaturoznawca, wykładowca. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UAM w Poznaniu (Zakład Literatury i Kultury Nowoczesnej).
W 2014 roku wydał „Martwe ciała”, reportaż o Edmundzie Kolanowskim, seryjnym zabójcy z Poznania, a w 2016 roku powieść kryminalną „Mężczyzna w białych butach”, inspirowaną autentyczną historią (obydwie książki we współpracy z Waldemarem Ciszakiem, adwokatem). W sierpniu 2017 roku ukazała się „Furia”, pierwszy tom cyklu kryminalnego zatytułowanego „Dekada”. W 2018 roku wyjdą dwa kolejne, „Na tropie” oraz „Fatum”.

Andrzej Meller

Andrzej Meller, ur. 1976 w Warszawie, reporter wojenny. Z wykształcenia antropolog kultury.
Od 17 roku w drodze. Poza Polską spędził ponad 10 lat. Ostatnie trzy lata mieszkał z żoną w wietnamskiej wiosce rybackiej Mui Ne. Swoje wędrówki rozpoczął od Syberii i rosyjskiego Dalekiego Wschodu, potem przez lata pisał reportaże z Kaukazu, Indii, Iranu, Afganistanu, Sri Lanki, Azji Południowo Wschodniej i arabskiej wiosny w Afryce Północnej. Jest autorem trzech książek reporterskich: „Miraż. Trzy lata w Azji” (reportaże wojenne i lifestylowe), „Zenga Zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki” (o wojnie w Libii i upadku Muammara Kadafiego) oraz najnowszej, bestsellera „Czołem, nie ma hien. Wietnam jakiego nie znacie”. Wydawca (ZNAK) tak napisał o tej książce: „Światowa mekka outsiderów, ludzi szukających schronienia przed prawem i kapitalizmem. Komunistyczne państwo okadzone marihuaną, w którym dobry biznes można zrobić na szkole kitesurfingu albo na domu publicznym. Wietnam to kraj, w którym na powojennych zgliszczach wyrosło mozaikowe, pełne paradoksów społeczeństwo. To tu Wschód spotyka Zachód, socjalistyczna władza brata się z wielkimi koncernami, a syn amerykańskiego żołnierza oddaje serce wietnamskiej prostytutce”. Na Focus TV Meller prowadził program: „Prepersi – gotowi na wszystko” i właśnie o ludziach bojących się różnego rodzaju klęsk, wojen, kryzysów, piszę obecnie książkę. Na spotkaniach promujących nową książkę autor chciałby pokazywać slajdy z paru lat w Wietnamie i opowiadać o tamtejszym życiu, ale także poza tym możemy rozmawiać ze słuchaczami o całej Azji, o wojnach itd. Jest też możliwość wystawy.
Nowe propozycje Autora:
1.Na wojnie w Libii pracowałem  miesięcy, aż do upadku Muammara Kaddafiego. O tym konflikcie napisałem książkę „Zenga, zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki.
2.Pokaz z czasu bytności naszej armii w Afganistanie oraz moje samotne włóczęgi po kraju. Slajdy obejmują także Pakistan przez który jeździłem parokrotnie w tym do Afganistanu z Indii. Opowiadam o współczesnej historii tych krajów, o kluczowych postaciach ze świata wojny i polityki, a także o codziennym życiu w tych krajach.
3.Goa, najmniejszy i najbardziej zabawowy stan Indii. Kiedyś Mekka hippisów z całego świata, a do 1961 roku portugalska kolonia. Goa zjeździłem, wielokrotnie wzdłuż i wszerz na motorze i godzinami mogę opowiadać o Arambolu, Anjunie, Palolem i Old Goa.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Meller
http://dziendobry.tvn.pl/wideo,2064,n/orientalny-wietnam-andrzeja-mellera,203562.html
http://www.polskieradio.pl/9/1364/Artykul/1635086,Andrzej-Meller-o-slodko-gorzkim-Wietnamie

Katarzyna Miller

„Męskie sposoby na damskie rozmowy”
W tej książce znani mężczyźni odsłaniają, co im w duszy gra, co ich dręczy i czego nie rozumieją ze świata kobiet.
Pytają: Tomasz Kot, Zbigniew Zamachowski, Michał Olszański, Kamil Lemieszewski, Wojciech Błach, Jakub Przebindowski, Robert Żołędziewski.
Pytają: o sens życia, o miłość, o relacje z kobietami, o lęk przed starością. O Macierzyństwo. Tacierzyństwo. Kłamstwa. Seks. Zdradę. I bardzo są ciekawi konfrontacji tych problemów z kobiecym punktem widzenia.
Odpowiada: Katarzyna Miller, psycholożka, filozofka, psychoterapeutka, publicystka. Od ponad 30 lat prowadzi terapię indywidualną, małżeńską i grupową oraz warsztaty rozwojowe dla kobiet. 
 Nie spinaj się. Nie dąż na siłę do doskonałości. To, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze. Nie uciekaj w świat iluzji. Po niepowodzeniach wstań, otrzep pupę i idź dalej. Polub siebie. Po prostu żyj.
Książka powstała na podstawie materiału filmowego według pomysłu i reżyserii Suzan Giżyńskiej – www.suzan.com.pl

Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie siedemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Wprost”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczno‑filmowe „13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014), zbiór opowieści o Londynie „Londyn. Przewodnik popkulturowy” (2015) i powieść „Wspaniałe życie „ (2016). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011), „Hardboiled” (2015). Właściciel, pomysłodawca i serduszko kulturalnego portalu dzikabanda.pl. W lutym 2016 roku zaczął realizować kulturalny talk-show „Po Bandzie”. Premiera pierwszego odcinka na antenach Polsatu w połowie marca.  
„Wspaniałe życie”
Pijacka gawęda i kryminał noir – zuchwały literacki drink!
Gdy Paweł, pracoholik i alkoholik, traci pracę w wydawnictwie i rzuca go dziewczyna, decyduje się na terapię. Próbując poskładać swój świat, pisze też powieść. Jej bohaterem jest zabójca, który dostał zlecenie na siedem osób. Nie wie, kim są, ale przeczuwa, że wciągnięto go w niezłą aferę.
Czarny humor i dosadny język Wspaniałego życia spodobają się nie tylko miłośnikom Jerofiejewa i Pilcha. 

Agnieszka Walczak-Chojecka

Agnieszka Walczak-Chojecka – jest autorką poczytnych powieści obyczajowych. Pierwszy wiersz ułożyła w wieku… pięciu lat. Później publikowała m. in. w „Poezji” i „Nowym wyrazie”. Pisała słowa piosenek, współpracując m.in. z Piotrem Rubikiem w początkach jego kompozytorskiej kariery. W czasie studiów na Filologii Słowiańskiej UW (w latach: 1986-92) zajmowała się tłumaczeniami literatury z języka serbskiego, którego nauczyła się mieszkając cztery lata w Belgradzie. Współpracowała z Radiem Belgrad i z III programem Polskiego Radia oraz pisała do czasopism muzycznych.
Na kolejne dwadzieścia lat pochłonęła ją praca w biznesie. Zajmowała najwyższe stanowiska – w tym Dyrektora Marketingu, w dużych korporacjach. W połowie 2012 roku zakończyła pracę w korporacji i powróciła do twórczości. Owocem tego są jej powieści „Dziewczyna z Ajutthai” (2 Piętro, grudzień 2013) oraz „Gdy zakwitną poziomki” (Filia, wrzesień 2014).
Więcej informacji na: www.walczak-chojecka.pl

Wojciech Chmielarz

Wojciech Chmielarz (ur. 1984) – dzienni­karz. Publikował m.in. w „Pulsie Biznesu”, „Pressie”, „Nowej Fantastyce” i „Polityce”. Były redaktor naczelny serwisu internetowego niwserwis.pl, zajmującego się tematyką przestępczości zorganizowanej, terroryzmu i bezpieczeństwa międzynarodowego. Jest autorem trzech książek z serii kryminałów o komisarzu Mortce, trzykrotnie nominowanym do Nagrody Wielkiego Kalibru. Nagrodę tę otrzymał w 2015 roku za powieść Przejęcie. W przygotowaniu jest film fabularny na podstawie jego drugiej książki, Farmy lalek
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/podpalacz
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/farma-lalek
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/przejecie
http://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/wampir
http://czarne.com.pl/katalog/autorzy/wojciech-chmielarz

JERZY MAMCARZ

JERZY MAMCARZ pieśniarz, poeta, kompozytor, członek Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji ZASP, egz. u prof. Aleksandra Bardiniego (1982), Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR (przew. Literackiej Komisji Kwalifikacyjnej), Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (sekcja literacka i kompozytorów), Związku Artystów Wykonawców STOART, Związku Zawodowego Twórców Kultury (członek Zarządu), prezes Stowarzyszenia Warszawska Scena Bardów, absolwent Politechniki Krakowskiej, ur. w 1952 w Mielcu.
Wydał m.in. tom pt. …jeszcze tańczą ogrody (Dom Wydawniczy Bellona) z interpretacjami graficznymi Krzysztofa Litwina, aktora, malarza i grafika Piwnicy pod Baranami, płytę CD (Polskie Nagrania Edition) pod w/w tytułem, nagraną z orkiestrą Zygmunta Kukli. Zrealizował dwa recitale telewizyjne dla TVP2 „Na początku słowa” reż. Marian Ligęza, „Jeszcze skrzydła nam odrosną” reż. Barbara Sałacka. TVP Rzeszów w 2008 roku zrealizowała o nim film dokumentalny w reż. Andrzeja Potockiego.
Reprezentował Program III PR na Festiwalu OIRT Redakcji Rozrywki w Pradze. Wystąpił m.in. z recitalem w ramach Tage der Leichten Musik w radiu Hessischer Rundfunk we Frankfurcie n. Menem. Jego pieśń „Śmieszna lub smutna piosenka o Don Kichotach” przez 9 miesięcy była liderem Listy Przebojów w kategorii Piosenka Literacka w I Programie PR.

Maciej Hen

Maciej Hen urodził się w roku 1955 w Warszawie, gdzie mieszka do dziś. W 1980 ukończył wydział operatorski łódzkiej PWSFTviT. Przez lata próbował swoich sił w różnych dziedzinach: bywał operatorem filmowym, scenarzystą, fotografem, reżyserem filmów dokumentalnych, dziennikarzem, tłumaczem z języka angielskiego, muzykiem, a czasami nawet aktorem. Obecnie utrzymuje się głównie z realizacji światła w jednej z prywatnych telewizji.
Jako prozaik debiutował w roku 2004 opublikowaną pod pseudonimem Maciej Nawariak powieścią historyczną „Według niej” – próbą realistycznego przedstawienia żydowskiego oblicza Jezusa i jego otoczenia. Powieść ta ma formę wywiadu-rzeki z ponad stuletnią Mariamné – matką głównego bohatera.
„Solfatarę” ‒ swoją drugą książkę ‒ nad którą pracował od 2006 roku, ukończył w 2014. W rok później powieść ukazała się nakładem wydawnictwa WAB. Zdobyła tytuł Książki Roku 2015 Warszawskiej Premiery Literackiej, Nagrodę im. Gombrowicza 2016 (ex aequo z „Uprawą roślin południowych metodą Miczurina” Weroniki Murek) i znalazła się w finałowej trójce Nagrody im. Norwida 2016 oraz finałowej siódemce nagrody Angelus 2016.

Eliza Michalik

Eliza Michalik – jedna z najbardziej wyrazistych polskich publicystek. Nie boi się trudnych pytań i rozmówców, jest dociekliwa i bezkompromisowa. Od 20 lat obserwuje i komentuje polską scenę polityczną i sprawy publiczne, a swoje doświadczenie dziennikarskie przekuwa na publicystyczne teksty i książki. Ostatnia „Szpile” to zbiór felietonów o najbardziej drażliwych polskich tematach: demokracji, kościele, prawach kobiet, a także o … mężczyznach.
Jej rozmówcami są osoby z pierwszych stron gazet, ekonomiści, politycy, publicyści, aktorzy, satyrycy, psychologowie i każdego z nich pyta nie tylko o politykę, ale i o życie.
Pracowała m.in we „Wprost”, „Życiu Warszawy”, „Ozonie”, „Gazecie Wyborczej”, Radiu RDC, „Na Temat”, obecnie jest komentatorką Onet Rano, Polsat News, Radia Tok FM.
W Superstacji prowadzi trzy autorskie programy: „Nie ma Żartów”, „Szpile” (do którego zaprasza tylko kobiety” oraz „Gilotynę”, której współautorem jest Marcin Teller.
Jej pasją są prawa kobiet, z które z zaangażowaniem walczy od lat.
jej pasją jest mądrość, życie, podróże – także te wewnętrzne – i słuchanie, które wbrew pozorom jest najtrudniejszą i najważniejszą sprawą na świecie.

Maja Wolny

Maja Wolny  – pisarka, doktor nauk humanistycznych. W latach 1998-2002 dziennikarka “Polityki”. W 2003 roku zamieszkała w Belgii. Studiowała scenariopisarstwo w Gandawie, w Delfach odebrała dyplom europejskiego menedżera kultury. Kierowała fundacją promującą kultury Europy Wschodniej, później pracowała jako kurator wystaw, dyrektor muzeum oraz felietonistka najważniejszego flamandzkiego serwisu informacyjnego VRT. Jest autorką zbioru esejów Kronika śmierci przedwczesnych (wraz z Piotrem Sarzyńskim, 2000), publikacji naukowej Język sukcesu we współczesnej polskiej komunikacji publicznej (2005) oraz czterech powieści:  Kara (2009), Dom tysiąca nocy (2010), przetłumaczone na język niderlandzki Czarne liście (2016) i Księgobójca (2017). Mieszka w belgijskim Koksijde oraz w Kazimierzu Dolnym.

Jacek Pałkiewicz

Reporter, eksplorator, twórca survivalu w Europie. Pokonał Atlantyk w roli dobrowolnego rozbitka, zna doskonale Amazonię, Syberię i największe pustynie świata. Uczył kosmonautów i jednostki specjalne strategii przetrwania w skrajnie niegościnnych środowiskach. Szkoli kadry menedżerskie w przekraczaniu barier osobowości w warunkach krańcowego obciążenia. Jego barwne życie przedstawia biografia „Pałkiewicz, droga odkrywcy”.

http://www.polskatimes.pl/artykul/9130949,jacek-palkiewicz-entuzjastycznie-przyjety-przez-wloska-publicznosc-spotkanie-autorskie-w-rzymie,id,t.html
„Oblicza strachu”

Piaski Sahary, minus 60 stopni w Jakucji, zaduch brazylijskiej dżungli, noc w hamaku pośród jadowitych węży, ucieczka przed islamskimi terrorystami, poszukiwanie z maczetą w dłoni legendarnego El Dorado…
Jacek Pałkiewicz, najbardziej znany polski podróżnik i odkrywca prawdziwych źródeł Amazonki, zaprasza do swojego życia pełnego przygód.
Tak, boi się śmierci. Ale przede wszystkim po prostu nie boi się życia. Co go skłania do działania, do podejmowania ryzyka? To wieczna pogoń za przygodą, sięganie po coraz to nowe wyzwania, potrzeba mocnych wrażeń. Podróżuje, by lepiej poznać życie, ludzi, samego siebie. Czuje głód nowych doznań, potrzebę podziwiania i dziwienia się. Jeśli człowiek nie umie zachwycać się już niczym, jeśli jego serce pozostaje zimne – przestaje żyć naprawdę.

A
Kolczaste pnącza drapią, co może się przerodzić w trudno gojącą się ranę. Otacza mnie tonący w półmroku las równikowy pełen bezładnej masy zieleni, pełzających węży i rojów żarłocznych insektów żądlących nawet przez ubranie. Nieznośnie parne i gęste jak w oranżerii powietrze wysysa powoli siły i zbija z nóg.

B
Od godziny wiszę w hamaku. Dżungla. W ciemności idealnej widzę doskonałe nic. Nagle słyszę szelest. Cichy, ale długi, jednostajny. I co najgorsze – bliski. No ki diabeł?! Teraz bestia ociera się o drzewo. Rano dostrzegam, że nie dalej niż trzy metry ode mnie śpi spokojnie czterometrowa anakonda…

C
Ciało wiotczeje, coraz wolniej krąży zgęstniała krew, zmuszając serce do zwiększonego wysiłku. Na pustyni organizm traci wodę szybko. Wykrzesuję z siebie resztki sił, by dotrzeć do oazy. I zamieram. W studni pływa rozdęty trup kozy. Picie takiej wody oznacza zgon w potwornych męczarniach.

Tomasz Raczek

Krytyk filmowy i publicysta, wydawca (Instytut Wydawniczy Latarnik im. Zygmunta Kałużyńskiego), autor programów telewizyjnych (TVP1, TVP2, Canal+, Kino Polska, nFilm HD, nFilm HD 2) i radiowych (Polskie Radio, Tok FM, RMF FM, Radio Klasyka).
Rozpoznawalny dzięki cyklowi telewizyjnemu „Perły z lamusa” emitowanemu w latach 1990-2000, w którym wraz z Zygmuntem Kałużyńskim recenzował najbardziej znane dzieła kinematografii.
W 1992 stworzył od podstaw polską edycję „Playboya” i został jego pierwszym redaktorem naczelnym. Recenzent teatralny i filmowy, kierownik literacki Teatru Komedia w Warszawie, Teatru Muzycznego w Gdyni i Teatru Rozrywki w Chorzowie oraz Zespołu Filmowego „Oko”, był również wicedyrektorem TVP2, wykładowcą w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. M. Wańkowicza, a także zawodowym oficerem rozrywkowym na TS/S „Stefan Batory”. W 2002 założył własne wydawnictwo specjalizujące się w wydawaniu książek o mediach i pisanych przez ludzi mediów – Instytut Wydawniczy Latarnik (noszący od 2005 imię Zygmunta Kałużyńskiego).
W roku 2009 stworzył dwa telewizyjne kanały filmowe premium nFilm HD i nFilm HD2 oraz radio cyfrowe z muzyką filmową na platformie n, których był dyrektorem do stycznia 2011. Prowadził tam programy Perły i wieprze, Hot Spot, Bilet do kina, Idę do kina z….
Od września 2011 prowadzi nadawany w soboty w TVP1 Weekendowy Magazyn Filmowy.
Od września 2012 do czerwca 2013 roku był redaktorem naczelnym miesięcznika „Film”.
Od października 2012 prowadzi w Tok FM audycję Szczerotok. Publikował na łamach „Polityki”, „Rzeczpospolitej”, „Przeglądu Tygodniowego”, „Teatru”, „Kina”, „Cinema”, „The European”, „Wprost”, „Kina Domowego”.
Laureat Wiktora 1986 oraz nagród za osiągnięcia w dziedzinie krytyki artystycznej.
Twórczość:
Perły z lamusa? Rozmowy o filmach lat dziewięćdziesiątych (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Opus 1992);
Poławiacze pereł (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Twój Styl 1998);
Pies na telewizję (W.A.B. 1999);
Perłowa ruletka. Leksykon filmowy (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Twój Styl 2000);
Karuzela z Madonnami: 57 bardzo zakręconych kobiet (ilustr. Marcin Szczygielski; Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2003);
Karuzela z herosami: męski świat w 57 odsłonach (Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2004);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 1: Sensacje i science fiction (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 2: Ekranizacje literatury (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 3: Komedie, przygody i animacje (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 4: Miłość i seks (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2005);
Perły kina: leksykon filmowy na XXI wiek. Tom 5: Rarytasy, niewypały i kurioza (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2006);
Karuzela z idolami. Gwiazdozbiór osobisty (Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2006);
Alfabet na cztery ręce (wespół z Zygmuntem Kałużyńskim; Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2009);
Kinopassana. Sztuka oglądania filmów (Instytut Wydawniczy „Latarnik” im. Zygmunta Kałużyńskiego 2014);raczek
http://latarnik.com.pl/

Gacek & Szczepańska

Powieść Katarzyny Gacek i Agnieszki Szczepańskiej Wisielec i Księżyc, druga cześć serii Przeznaczenie, wciągnęła mnie od razu, chociaż nie zaczęła się od zbrodni. Czasem dobry kryminał ma początek całkiem zwyczajny, obyczajowy, ale to tylko wzmaga ciekawość, jak dalej rozwiną się wątki i jaki element może być ukrytą wskazówką w rozwiązaniu sensacyjnej zagadki.
Twórczość:
K. Gacek, A. Szczepańska, Mag i Diabeł, Sopot: Funky Books/GWP 2010
K. Gacek, A. Szczepańska, Dogrywka, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat 2009
K. Gacek, A. Szczepańska, Zielony trabant, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat 2008
http://zbrodniawbibliotece.pl/menu/590,ksiegozbior/?search=K.+Gacek%2C+A.+Szczepa%C5%84ska
 

Zygmunt Miłoszewski

Autor książki Ziarno prawdy, dwukrotny laureat Nagrody Wielkiego Kalibru 2012
Najnowsza powieść autora Bezcenny ukazała się w czerwcu 2013
Bezcenny to międzynarodowy thriller łączący najlepsze cechy prozy Dana Browna, Arturo Perez-Reverte i Umberto Eco. W miejsce każdej rozwiązanej zagadki pojawia się kilka następnych, zwrot akcji goni zwrot akcji, a bohaterowie w poszukiwaniu zaginionego arcydzieła wpadają na trop tajemnicy, która najnowszą historię świata wywróci do góry nogami. Możni tego świata zrobią wszystko, aby nie ujrzała ona światła dziennego.
Twórczość:
Domofon (2005) – horror rozgrywający się w bloku z wielkiej płyty
Góry Żmijowe (2006) – fantastyczna baśń dla dzieci
Powieści kryminalne o prokuratorze Teodorze Szackim
Uwikłanie (2007)
Ziarno prawdy (2011)
Bezcenny (2013) – thriller, opowieść sensacyjno-przygodowa o odzyskiwaniu zaginionych dzieł sztuki
http://www.zygmuntmiloszewski.pl/
 
Do tej pory zostały zekranizowane dwie powieśći autora, Uwikłanie przez Jacka Bromskiego, premiera 2011 r. oraz Ziarno prawdy z Robertem Więckiewiczem w roli głównej, premiera 2015 r.

Krystyna Mirek

Pisarka, autorka powieści obyczajowych, mama czwórki dzieci – trzech dorastających córek i jednego małego synka.

Jest absolwentką polonistyki UJ w Krakowie. Przez wiele lat pracowała w szkole, obecnie pisarstwo stało się dominującym zajęciem w jej życiu zawodowym. Pisze książki obyczajowe mocno osadzone w realiach życia. Fabuła nie stroni od problemów, ale niesie pozytywne przesłanie. Autorka zachęca kobiety, by się nie poddawały wobec trudności losu, ale walczyły o miłość, rodzinę, marzenia.
Ona sama zawalczyła o swoje największe zawodowe marzenie trzy lata temu, kiedy wysłała do warszawskiego Wydawnictwa Burda (dawniej G+J) tekst debiutanckiej powieści, zupełnie nie wierząc, że ma ona jakiekolwiek szanse. Dziś jest autorką ośmiu książek, z których większość weszła na listy bestsellerów m.in. Podarunku, Cichej 5, Szczęścia all inclusive. Kolejne powieści właśnie powstają.
Swoim doświadczeniem związanym z dążeniem do realizacji planów, a także godzeniem wielu ról życiowych dzieli się na spotkaniach autorskich oraz podczas warsztatów pt. „Kobiece oblicze organizacji czasu”.

http://krystynamirek.blogspot.com

https://www.facebook.com/KrystynaMirekpisarka

http://lubimyczytac.pl/szukaj/ksiazki?phrase=krystyna+mirek&main_search=1

Łukasz Orbitowski

Łukasz Orbitowski (ur. 1977)

Pisarz wielkiej pracowitości i jeszcze większej wyobraźni.

Debiutował na łamach miesięcznika „Science Fiction”. Poza niezliczonymi opowiadaniami ma na swoim koncie 13 książek. Jego opowiadanie Władca Deszczu znalazło się w antologii PL+50 pod redakcją Jacka Dukaja. Docenione i pozytywnie przyjęte przez krytykę zostały m.in. Tracę ciepło, Święty Wrocław, zbiór opowiadań Nadchodzioraz głośne Widma.
Za swoją ostatnią powieść, Szczęśliwą ziemię, był nominowany do prestiżowych nagród – Paszportu Polityki,Literackiej Nagrody Nike oraz nagrody im. J. Zajdla Jest laureatem Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2012. Od kilku lat jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej”. Aktualnie mieszka w Warszawie.

Nominowany do za powieści: Tracę ciepło 2007, Święty Wrocław 2009, Szczęśliwa ziemia 2013, oraz opowiadanie Głowa węża 2009

Strona główna

Uwaga APEL
Zwracamy sie z uprzejmą prośbą do Autorów naszego biura oraz wszystkich bibliotek i instytucji kultury z którymi mieliśmy zaszczyt współpracować podczas organizacji spotkań autorskich, warsztatów, imprez o przesłanie archiwalnych plakatów i fotorelacji oraz aktualnych plakatów zapowiadajacych spotkania
celem zamieszczenia ich na stronie biura Citart i na naszym profilu fb. Materiały prosimy przesyłać na adres kamil@citart.pl. Z góry dziękujemy za okazaną pomoc.

Sławomir Koper w Grajewie

Sławomir Koper – spotkanie autorskie

Miejska Biblioteka Publiczna w Grajewie zaprasza na spotkanie autorskie, którego gościem będzie SŁAWOMIR KOPER – polski pisarz, autor książek historycznych. Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego najbardziej znane tytuły książek to: „Polskie piekiełko”, „Wielcy zdrajcy. Od Piastów do PRL”, „Kobiety władzy PRL”, „Życie artystek w PRL”. Podczas spotkania odbędzie się promocja najnowszej książki autora pt. „Życie prywatne elit władzy PRL”.
13 luty 2015 r. godz. 12.30, Sala Klubowa MDK w Grajewie ul. Wojska Polskiego 20
Wstęp wolny
Plakat na spotkanie

Mariusz Czubaj w śląskim! 18.09.2014

PROPOZYCJA SPOTKANIA Z MARIUSZEM CZUBAJEM NA JESIENI 18.09. AUTOR ODWIEDZI GMINNĄ BIBLIOTEKĘ PUBLICZNĄ W ŚWIERKLAŃCU.
18.09.2014 AUTOR BĘDZIE W REGIONIE.

MOŻLIWE DODATKOWE SPOTKANIA W WOJ.ŚLĄSKIM


MARIUSZ CZUBAJ

Profesor antropologii kultury, autor powieści kryminalnych – 21:37, Kołysanka dla mordercy i Zanim znowu zabiję. Wraz z Markiem Krajewskim stworzył postać komisarza Jarosława Patera, bohatera Alei samobójców i Róży cmentarnych.

Pisze nie tylko kryminały, lecz także opracowania poświęcone temu gatunkowi powieści (Krwawa setka. 100 najważniejszych powieści kryminalnych, napisana wspólnie z Wojciechem Bursztą, i Etnolog w Mieście Grzechu. Powieść kryminalna jako świadectwo antropologiczne) oraz innym obszarom kultury popularnej.

W 2009 Mariusz Czubaj zdobył Nagrodę Wielkiego Kalibru za najlepszą polską powieść kryminalną i sensacyjną. Jego książki zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, ukraiński i turecki.


Właśnie ukazała się nowa powieść autora Martwe popołudnie – pierwsza z cyklu powieści tworzonych z Marcinem Hłaską.

Mieszanka wybuchowa czarnego kryminału i thrillera politycznego

Powieść, którą powinien sfilmować Tarantino

„Pewni ludzie znikają, a inni ludzie ich szukają. Tak to jest skonstruowane”, mówi Marcin Hłasko, specjalista do spraw bezpieczeństwa i ekspert zajmujący się poszukiwaniem zaginionych.

Upalne lato 2013 roku. W gdańskim hotelu zostaje zastrzelony polski parlamentarzysta. Motywy sprawcy – lub jego mocodawców – nie są jasne, a zabójstwo, które wyraźnie wygląda na egzekucję, budzi niepokój wśród polityków i urzędników państwowych.

Kilka tygodni później Marcin Hłasko dostaje prywatne zlecenie: ma odnaleźć specjalistę od marketingu politycznego, Daniela Okońskiego, który pracował nad biografią wpływowego polskiego biznesmana i pewnego dnia zniknął bez śladu. Hłasko, choć bez entuzjazmu, przyjmuje zlecenie, i zamiast przesiadywać w swoim domku fińskim na Jazdowie, krąży po warszawskich slumsach i hipsterskich klubach na Placu Zbawiciela, wkracza w świat polityki, szantażu, narkotyków, dużych pieniędzy i mediów. Stopniowo odkrywa ślady prowadzące do zdarzeń sprzed wielu lat.

Ale niektórzy zrobią wszystko, by zabrał zdobytą wiedzę do grobu.

http://kryminalnapila.blogspot.com/2014/04/recenzja-mariusz-czubaj-martwe-popoudnie.html
http://www.zbrodniczesiostrzyczki.pl/recenzje/1028-martwe-popoudnie-mariusza-czubaja-recenzja.html

http://kobieta.wp.pl/kat,132002,title,W-naszym-swiecie-licza-sie-wydmuszki,vid,16642590,wideo.html

Wywiady:

http://www.polskatimes.pl/artykul/3440077,mariusz-czubaj-chce-dac-czytelnikom-troszeczke-zadowolenia,id,t.html

http://www.zbrodniczesiostrzyczki.pl/component/content/article/1047-jestem-posoikiem-o-warszawie-i-powieci-martwe-popoudnie-z-mariuszem-czubajem-rozmawia-marta-guzowska.html

http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=%2F20140802%2FROZRYWKA01%2F140809904

Recenzje:

http://ksiazki.onet.pl/recenzje/recenzja-martwe-popoludnie-mariusz-czubaj/veyyy

http://kryminalnapila.blogspot.com/2014/04/recenzja-mariusz-czubaj-martwe-popoudnie.html

http://www.zbrodniczesiostrzyczki.pl/recenzje/1028-martwe-popoudnie-mariusza-czubaja-recenzja.html