Nasi twórcy

Jarosław Klejnocki Fot. Bartłomiej KwasekBiogram

Jarosław Klejnocki (ur. 1963 w Warszawie) – pisarz, poeta, eseista i krytyk literacki. Adiunkt w Instytucie Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego oraz dyrektor Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza.

Zawodowo zajmuje się metodyką nauczania oraz poezją współczesną. Pomysłodawca i współautor programu nauczania dla szkół ponadgimnazjalnych oraz podręcznika do nauki języka polskiego „Słowa i teksty” (PWN Szkolne), wyróżnionego przez Polską Akademię Umiejętności. Przez dwadzieścia lat (1988 – 2008) pracował w warszawskich liceach ogólnokształcących jako nauczyciel języka polskiego, a także wicedyrektor (m.in. XVII LO im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego). Pełnił także funkcje wizytatora w stołecznym Kuratorium Oświaty i Wychowania (1990 – 1991) oraz nauczyciela – konsultanta w Centralnym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli (1991 – 1992).

Autor jedenastu tomów wierszy (ostatni – „Ciemne zwierciadło”, 2016), kilku tomów esejów oraz książek krytycznych i badawczych (m.in. „Chwilowe zawieszenie broni” [wraz z Jerzym Sosnowskim] 1996, „Bez utopii. Rzecz o poezji Adama Zagajewskiego”, 2002, „Literatura w czasach zarazy”, 2006, „Przez wiersze. Szkice interpretacyjne”, 2016, a także powieści autobiograficznej („Jak nie zostałem menelem”, 2002) i czterech kryminałów (ostatnio: „Opcje na śmierć”, 2012). W latach 90. XX w. i na początku XXI wieku czynny krytyk literacki, publikował recenzje, szkice, eseje o literaturze m.in. w „Polityce”, „Tygodniku Powszechnym”, „Miesięczniku Literackim”, „Gazecie Wyborczej”, „Newsweeku” oraz czasopismach fachowych. Obecnie prowadzi bloga krytycznoliterackiego – „Raptularz końca czasów” (WWW.wydawnictwoliterackie.pl) oraz bloga muzealnego „Poza regulaminem” (WWW.muzeumliteratury.pl).

Teksty Jarosława Klejnockiego tłumaczone były na języki: angielski, niemiecki, szwedzki, węgierski, rosyjski, białoruski, bułgarski, grecki, hiszpański, rumuński, słoweński.

 

Bibliografia szczegółowa

Powieści

  • Jak nie zostałem menelem (próba autobiografii antyintelektualnej), 2002
  • Przylądek pozerów. Powieść antykryminalna, 2005
  • Południk 21, 2008
  • Człowiek ostatniej szansy, 2010
  • Opcje na śmierć, 2012

Poezja

  • Oswajanie, 1993
  • Miasto otwarte, 1995
  • Okruchy, 1997
  • W drodze do Delft. Piętnaście portretów, 1998
  • Krótka historia przeistoczeń (epigramaty), 1999
  • Mr. Hyde, 1999
  • Reporterzy, fotograficy, zawiedzeni kochankowie, 2002
  • Skarby dni ostatecznych. Psalmy, epigramaty, lamenty, litanie, 2005
  • Victoria. Wiersze ostatnie, 2009
  • Zaprzysiężony. Sworn. Dwujęzyczny – polsko – angielski – wybór wierszy, 2011
  • W proch (edycja w formie e-booka), 2011
  • Elegia na śmierć szczegółów. Wiersze wybrane, 2012
  • Ciemne zwierciadło, 2016

Eseje

  • Zagłada ogrodu, 1996
  • Piołun i inne eseje chodnikowe, 1999

Krytyka literacka

  • Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. „pokolenia bruLioniu” (1986 – 1996) – wraz z Jerzym Sosnowskim, 1996
  • Bez utopii? Rzecz o  poezji Adama Zagajewskiego, 2002
  • Literatura w czasach zarazy, 2006
  • Przez wiersze. Szkice interpretacyjne (wokół wybranych wierszy kilku poetów urodzonych w latach 60. XX wieku), 2016

Historia literatury

  • Literatura staropolska, 1989

Autorem zdjęcia jest Bartłomiej Kwasek